ولی چقدر میترسم از دست دادنت . . .

چند ماهه فهمیدم که تو واقعا پناهه زندگی منی>>>

بمون واسم . بمون :)

یکی از خصلت‌های عجیبی که دارم اینه که وقتی آدم‌ها بهم بدی می‌کنن یا با رفتارشون رومخم می‌رن همون لحظه چیزی نمی‌گم، طوری رفتار می‌کنم انگار هیچی نشده اما عقب ذهنم دارمش، بعد هی جمع می‌شه، هی جمع می‌شه، یهو طرف رو بدون هیچ حرفی از زندگیم پاکش می‌کنم، شاید طرف فکر کنه بی‌دلیله ولی من کلی دلیل بابتش از قبل تو ذهنم دارم.

کارم از همه چی گذشته فقط بغل تو

نیازمند شیرچای خوردن دم طلوع خورشید کنار ساحل جنوب>>>

پناه :)

کاش یه روزم همینطوری که میایم حرم سید الکریم بریم حرم حضرت عباس 💔

یا کفیل 💔

شرح دلم یک غزل کوتاه است که ردیفش همه دلتنگ حرم می‌آید :}