«هویت دزدیده شده»
خلاصه:
گیرکردهام؛میانمرگوزندگی...!
زندگیایازجنسدروغونفرت
یامرگیدردناکودلخراش!
هویتیکهدزدیدهشدازمن؛
وهویتیجعلیکهجایشراپرکرد.
منهمانمکههمانمراازمنگرفتند؛
وآنهاهمانندکههمانندشانپشتنقاب
هاییازجنسدروغپنهانشده...!
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
>تاریخشروع:05/6/4
>ژانر: #جنایی | #انتقامی
>ردهسنی: 15+
>روایتیاز جنایتوانتقام
>اثریاز:helma
𝑺𝒕𝒐𝒍𝒆𝒏 𝑰𝒅𝒆𝒏𝒕𝒊𝒕𝒚
همهی حقیقتها قرار نیست فاش بشن...
بعضی هویتها، برای همیشه پشت یک نقاب دفن میشن.
اگر جرأت داری حقیقت رو پیدا کنی، وارد شو... 🥀
𓆩 𝐉𝐎𝐈𝐍 𓆪 https://eitaa.com/joinchat/3734963687C8652764035 𓆩 🥀 𓆪
هــویــتدزدیدهشــده|𝑺𝒕𝒐𝒍𝒆𝒏 𝑰𝒅𝒆𝒏𝒕𝒊𝒕𝒚|
#page_1
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
خیــره به ســـیاهی و تـــاریکــی شــب،
به میلــه هـای کـوتاه،تکــیه دادم.
از ارتــفاع ⁸⁰ متـری؛نقطهنقطههای نور داخـل شــهـر،جلـوی چشــام خودنمایی میکـردن.
بـعد پـنج سـال،هــنوز صـداها داخل سـرم اکـو میشدن...!
اکــو میشدن...!
انگــار که میخواستن بـهـم ثـابت کـنن این وسـط یـه چـیزی اشتـباهــه!
انگــار که صداها فریـــاد میزدن؛
رهــا ! به خــودت بـیـا ! میدونی چــه اتـفاقی داره میوفــته؟
امــا من هنوز متوجهش نشــدم.
تــمام ایــن پــنــج ســـال،هــمه چــیز بــرام غــریب بــود؛ولــی هیچوقت متوجه نشدم،دقیقا چــرا؟!
و با هــمــین چرا ها زندگــی کــردم و ²⁰ ســاله شــدم...!
زنــدگیای کــه هیچـوقت ریتمشو نفهمیدم و نمیدونستم چطوری باید باهاش برقصــم؟!
²⁰ سالــمه،ولــی انگــار ⁵ سالهام !
همهی این ⁵ ســـال،با کـــا/بوس هــایی شــبم رو صــبح کردم که بدنم و غرق عــرق و چــشامو خــیــس میکردن...!
عـــلتــش رو نمیفــهــمم!
درواقــع هیچی رو نمیفهمم!
هزاران نـشـونه دوروبرم هست ولـی نمیفهمم؛برای چی؟
هرشــب این افــکـارو داشـتم،ولـی به سرنخی نرسیدم،تا الان!...
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ادامه دارد...
𝑺𝒕𝒐𝒍𝒆𝒏 𝑰𝒅𝒆𝒏𝒕𝒊𝒕𝒚
لــیسترمـــانهای : @Romanhelma
--------------------------------------------------
شاهدختگمشده🍂
ازصفرتاارتعاش0⃣
هویتدزدیدهشده🎭
ناشناس؟!بفرما →✨
هــویــتدزدیدهشــده|𝑺𝒕𝒐𝒍𝒆𝒏 𝑰𝒅𝒆𝒏𝒕𝒊𝒕𝒚|
#page_2
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
دسـت مردونهای روی شونهم نـشـسـت و رشـتهی افکارم رو پاره کرد.
"اینجا چیکار میکنی؟"
با دیدن کیـــارش، لـبـخـندی به لـبم نـشـسـت.
"از ویو لذت میبردم."
کنارم ایستاد و خیره نگاهم کرد.
"بارها صدات زدم،جـواب نـدادی. به چــی فـکـر میکردی؟"
درحـالـی کـه به شـهـر مـقـابلم خیره بودم، جـدی شدم و گفتم:
"افـکـار همیشگی."
نـفـس عمـیق کـشـیدم که گفت:
"انقدر درگیرش نباش.دنـیـا همینه.با هزار فـکـر و اتـفاق مـخـتـلـف،میخواد تورو سـرجـات نـگه داره.چون میخواد بهت اخطار بده که اگر یک قـدم دیـگـه برداری، آسـیـب میبینی.درصورتی که نباید اینطور باشی! ما انـسـانها، با آسـیب و شـکـست رشـد میکنیم. نمیدونم وقـتـی درموردش فـکـر میکنی چه حـسـی داری، ولی اینو یادت بـاشـهـ ، افـکـاری که تو داری،فقط یه احـتـمال یا یه اخـطـاره، افـکـارت همیشه واقعیت رو نمیگه،پس خودت رو نابود نکن و از زندگی کردن نترس! "
به چـشـمهای تیرهاش که انعکاس نورهای ریز شـهـر داخلش بود، نـگـاه کردم.
"ولی کیــارش،من سالهاست که اینطوریم! شـاید...شــاید یه حقیقتی پشت تمام این افـکار باشـه."
سـرش رو به چـپ و راسـت تکـون داد.
"بـهـت گفتم که، افکار هـمیـشه حـقیـقت رو نمیگه. پس انقدر نگران نباش، من کنارتم! "...
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ادامه دارد...
𝑺𝒕𝒐𝒍𝒆𝒏 𝑰𝒅𝒆𝒏𝒕𝒊𝒕𝒚
هــویــتدزدیدهشــده|𝑺𝒕𝒐𝒍𝒆𝒏 𝑰𝒅𝒆𝒏𝒕𝒊𝒕𝒚|
#page_3
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
نگاه نگرانم رو از چشمهاش گرفتم و به روبهرو خیره شدم.
خواستم چیزی بگم که با صدای بابا، هردو سمت در بالکن برگشتیم.
"شما دو تا اینجایین؟ کل شرکت رو زیرورو کردم تا پیداتون کنم."
خندیدم.
کیارش هم همینطور که با من میخندید، روبه بابا گفت:
"چیشده پدر؟"
"امشب محمدرضا یک مهمانی خانوادگی بزرگی برگزار کرده. از مناسبتش خبر ندارم ولی بهتره ما هم بریم."
به لباسام نگاه کردم.
"دیر نیست پدر؟ آخه لباسام مناسب مهمونی نیست."
دستی به سبیل تاب خورده و بورش کشید و سر تا پام رو از نظر گذروند.
کیارش با خنده گفت:
"خوبه که خانم مهندس!"
انگشت اشارهاش رو روبه من تکون داد و سمت بابا برگشت و گفت:
"باید استخدامش کنم پدر."
عصبی شدم و مشت نه چندان آرومی به بازوش زدم که خندید و قدمی قدم رفت...
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ادامه دارد...
𝑺𝒕𝒐𝒍𝒆𝒏 𝑰𝒅𝒆𝒏𝒕𝒊𝒕𝒚
هــویــتدزدیدهشــده|𝑺𝒕𝒐𝒍𝒆𝒏 𝑰𝒅𝒆𝒏𝒕𝒊𝒕𝒚|
#page_4
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
بابا گفت:
"ایرادی نداره دخترم. همگی داریم مستقیماً از شرکت میریم."
به ساعت مچیاش نگاهی انداخت و ادامه داد:
"سریع کاراتون رو انجام بدین و راه بیوفتید. کیارش، رها رو هم با ماشین خودت ببر. من و مادرت باهم میریم."
کیارش چشمی گفت و بابا رفت.
چشمغرهای بهش رفتم و گفتم:
"هوی!"
برگشت و ناباور بهم خیره شد.
"هوی؟ ناسلامتی برادرِ بزرگترِتم نباید با احترام برخورد کنی؟!"
با لبخندِ حرصی گفتم:
"جنابِ برادر بزرگتر، دو دقیقه بحث استخدام منو پیش نکشی نمیمیری ها!"
قهقههای زد و دستش رو توی جیبش فرو برد.
"تو که بیشتر از کارمندا تو شرکت پرسه میزنی. از ظهر هم وایسادی رو بالکن دفترم، حداقل استخدامت کنم وجودت یه سودی هم داره دیگه!"
پشت چشمی براش نازک کردم و گفتم:
"کیه که قدرم رو بدونه؟"
متفکر به روبهروش خیره شد.
"واقعاً کی؟ خیلی دوست دارم بدونم."
دوباره حرصی به بازوش مشتی زدم و برگشتم داخل...
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ادامه دارد...
𝑺𝒕𝒐𝒍𝒆𝒏 𝑰𝒅𝒆𝒏𝒕𝒊𝒕𝒚
هــویــتدزدیدهشــده|𝑺𝒕𝒐𝒍𝒆𝒏 𝑰𝒅𝒆𝒏𝒕𝒊𝒕𝒚|
#page_5
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
روی مبل مشکیرنگ وسط دفتر شیک و بزرگ کیارش لم دادم و از آینه قدی مقابلم، به دختر شکاک و پوشیده در کت و شلوار مشکیرنگ با پیراهن سفید که روی مبل بود، خیره شدم.
پنج ساله که دیدن چهرهای که توی آینه میبینم، برام غریبه!
انگار که خودم نیستم.
شاید هم واقعاً خودم نیستم!
"چرا لم دادی؟ پاشو بریم به اندازه کافی دیر کردیم."
نگاهم رو از اون دختر مرموز توی آینه گرفتم و بلند شدم.
قبل از اینکه کیف دستیم رو بردارم، کیارش منو به سمت خودش برگردوند و نزدیکم ایستاد.
"چـ.چی شده؟"
یقهی لباسم رو به بالا متمایل کرد و مشغول گره زدن چیزی دور گردنم بود.
خواستم برم عقب که گفت:
"صبر کن!"
شوکه از کارش، لب زدم:
"چیکار میکنی؟"
یقهم رو درست کرد و قدمی عقب رفت.
"خوب شد! خانم مهندس، کت و شلوار شما این کروات رو کم داشت که متاسفانه جذابیت استایلتون رو چند برابر کرد."
روبه آینه برگشتم و با دیدن کروات مشکیرنگی که دور گلوم گره زده، خندم گرفت.
بعد از قفل کردن دفتر ریاست و رفتن به پارکینگ، سوار بیام مشکیرنگ کیارش شدیم و راه افتادیم...
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ادامه دارد...
𝑺𝒕𝒐𝒍𝒆𝒏 𝑰𝒅𝒆𝒏𝒕𝒊𝒕𝒚