هــویــت‌دزدیده‌شــده|𝑺𝒕𝒐𝒍𝒆𝒏 𝑰𝒅𝒆𝒏𝒕𝒊𝒕𝒚|
#page_9
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
سمت عمارت قدم برداشتم.
صدای پاشنه‌ی نیم‌بوت‌هام تو کوچه‌ی خلوت، اکو می‌شد.
زنگ رو فشردم که خدمتکاری در رو باز کرد و با خوش‌آمدگویی‌اش وارد عمارت شدم.
نگاه گذرایی به باغ سرسبزِ پرگل و درخت و حوض بزرگ با فواره‌اش انداختم.
درحالی که قدم برمی‌داشتم، به عمارت سه‌طبقه‌‌ی مقابلم خیره شدم؛ نمای گچ‌بری‌شده و باشکوهش به‌خوبی از ثروت خاندان زند خبر می‌داد. ارثی که بعد از مرگ پدربزرگم، بین پدرم، عمو و وارثان آینده تقسیم شده بود.
پله‌های زیاد و تقریبا بلند رو طی کردم و وارد سالن اصلیِ عمارت شدم.
سالن بزرگ و پر از زن‌ها و مردهایی پوشیده در لباس‌های مجلسی و کت‌و‌شلوار بود.
به‌خاطر نور کم سالن، کسی متوجهم نشد و با خیال راحت قدم برداشتم.
پیست وسط سالن نورانی و درحالی که موزیک لایت و ملایمی پخش می‌شد، افرادی مشغول رقصیدن بودن.
بی‌توجه به نگاه‌های متعجب مهمان‌ها، چشم چرخوندم که پدرم رو پیدا کنم.
شلوغی و همهمه‌ی مهمان‌ها، حسابی روی اعصابم بود و همچنان کلافه‌وار دنبال پدرم می‌گشتم.
تنها به احترام عمو پا به این مهمونی گذاشته بودم؛وگرنه آخرین جایی که دلم می‌خواست باشم، همینجا بود.
"دنبال کی می‌گردی مادمازل؟"
برگشتم و با دیدن محمدرضا که کت‌و‌شلوار سرمه‌ای‌رنگ به تن کرده بود و به‌خاطر پاشنه‌ی بلند نیم‌بوت‌هام هم‌قدش بودم، پوزخندی زدم و گفتم:
"فکر نمی‌کنم به شما مربوط باشه."
سر تا پام رو از نظر گذروند و با همون لحن خونسردش گفت:
"اختیار داری، منم از دیدنت خوشحال شدم دخترعمو جان، اگر هم دنبال پدرتی..."
با انگشت به انتهای سالن اشاره کرد و ادامه داد:
"اونجا نشسته."
نگاهم رو به جایی که اشاره کرد دوختم...
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ادامه دارد...
𝑺𝒕𝒐𝒍𝒆𝒏 𝑰𝒅𝒆𝒏𝒕𝒊𝒕𝒚
هــویــت‌دزدیده‌شــده|𝑺𝒕𝒐𝒍𝒆𝒏 𝑰𝒅𝒆𝒏𝒕𝒊𝒕𝒚|
#page_10
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
مامان، بابا، زن‌عمو و عمو دورِ یک میز نشسته و مشغول بگو و بخند بودن.
بابا، کت‌و‌شلوار اداری پوشیده و مامان کت‌و‌دامن مشکی سنگ‌دوزی شده به تن داشت.
نگاهم رو از خانواده برداشتم و دوباره به محمدرضا که با ابروی بالا رفته و یه لبخند کج بهم خیره بود، دوختم.
با لحن خونسردی گفتم:
"فکر می‌کردم مهمونی قراره خانوادگی باشه..."
به اطراف اشاره کردم و ادامه دادم:
"ولی مثل اینکه اینطور نیست."
پوزخندی زد.
"کی بهت گفته، مادمازل؟"
سکوت کردم و نگاهم رو به اطراف دوختم.
قدمی بهم نزدیک شد و گفت:
"شاید برای همینه که کت‌و‌شلوار و کروات پوشیدی."
ابرو بالا انداختم و گفتم:
"شرمنده که از عالی‌جناب درباره استایلم نظر نخواستم."
به کرواتم دست کشید.
"خوشگل شدی! شبیه گرگ درنده‌ای که حاضره به هرکسی که سر راهش قرار داره، حمله کنه."...
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ادامه دارد...
𝑺𝒕𝒐𝒍𝒆𝒏 𝑰𝒅𝒆𝒏𝒕𝒊𝒕𝒚
هــویــت‌دزدیده‌شــده|𝑺𝒕𝒐𝒍𝒆𝒏 𝑰𝒅𝒆𝒏𝒕𝒊𝒕𝒚|
#page_11
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
نیشخندی زدم.
"شاید اون فرد... تو باشی!"
خواست جوابم رو بده که کسی اون رو به عقب هول داد.
برگشتم و کیارش رو دیدم که با اخم به محمدرضا خیره شده.
با لحن عصبی گفت:
"این چه کاریه محمدرضا؟ ما تو این جمع آبرو داریم. نکنه خیلی دوست داری درباره‌ات حرف دربیاد؟!"
محمدرضا بی‌توجه به حرفی که کیارش زد، خندید و دست‌هاش رو به هم کوبید.
"ببین کی اینجاست!چطوری مرد؟"
دستش رو به سمت کیارش دراز کرد ولی کیارش بی‌توجه به اون حرکتش، در گوشم گفت:
"برو پیش بابا."
سر تکون دادم و ازشون دور شدم...
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ادامه دارد...
𝑺𝒕𝒐𝒍𝒆𝒏 𝑰𝒅𝒆𝒏𝒕𝒊𝒕𝒚
هــویــت‌دزدیده‌شــده|𝑺𝒕𝒐𝒍𝒆𝒏 𝑰𝒅𝒆𝒏𝒕𝒊𝒕𝒚|
#page_12
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
سمت میز قدم برداشتم.
عمو که از دور متوجهم شده بود، بلند شد و با لبخند گفت:
"به‌به! رها خانم، چه عجب چشم ما به جمال شما روشن شد!"
همگی خندیدیم و وقتی به میز رسیدم، به زن‌عمو و عمو سلام کردم.
عمو مثل محمدرضا، کت‌و‌شلوار با کروات سرمه‌ای پوشیده بود و چند تار سفید میون موی کوتاه و بورش خودنمایی می‌کرد.
زن‌عمو هم پیراهن بلندِ یقه‌باز با آستین‌های پف‌پفی قرمز رنگ به تن داشت و آرایش ملیحش، چهره‌اش رو زیباتر جلوه می‌داد.
زن‌عمو نیشگولی از پهلوی عمو گرفت و با لحن بامزه‌ای گفت:
"انقدر دخترمو اذیت نکن!"
پدرم بلند شد و کنارم ایستاد.
دستش رو روی کمرم گذاشت و با صدای آروم گفت:
"خوبی دخترم؟ رنگت پریده چرا؟"
لبخند زدم.
"خوبم."
و کنار مادرم نشستم...
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ادامه دارد...
𝑺𝒕𝒐𝒍𝒆𝒏 𝑰𝒅𝒆𝒏𝒕𝒊𝒕𝒚
هــویــت‌دزدیده‌شــده|𝑺𝒕𝒐𝒍𝒆𝒏 𝑰𝒅𝒆𝒏𝒕𝒊𝒕𝒚|
#page_13
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
مادرم با لبخند گفت:
"دیر کردین."
دیر؟
به ساعت مچی‌ام نگاه کردم.
"کلا نیم ساعت پیش راه افتاده بودیم."
خندید و گفت:
"ولی ما دوازده دقیقه پیش اینجا بودیم."
گیج شده بودم.
گفتم:
"متوجه منظورتون نمی‌شم."
عمو زودتر از مامان، با همون لحن بامزه‌اش گفت:
"منظورش اینه که انقدر با پسرِ من کل‌کل نکن. الانم معلوم نیست کیارش داره چه خط و نشونی براش می‌کشه."
و خندید.
صدای کیارش از پشت سرم اومد که گفت:
"درمورد من حرف می‌زدین؟"
زن‌عمو با خنده گفت:
"آره داشتیم می‌گفتیم هزار ماشاالله چه قد و بالایی داری کیارش جان."
کیارش خندید و همراه بابا، کنارمون نشستن...
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ادامه دارد...
𝑺𝒕𝒐𝒍𝒆𝒏 𝑰𝒅𝒆𝒏𝒕𝒊𝒕𝒚
هــویــت‌دزدیده‌شــده|𝑺𝒕𝒐𝒍𝒆𝒏 𝑰𝒅𝒆𝒏𝒕𝒊𝒕𝒚|
#page_14
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
دقایقی رو در سکوت گذروندیم که محمدرضا هم به جمعمون ملحق شد و کنار کیارش نشست.
محمدرضا در کل پسر خوب، باادب و فهمیده‌ای بود.
ولی از جایی که به یاد دارم رفتارش با من فرق می‌کرد.
با هربار دیدنش مجبور بودم تیکه‌های ریز و درشتی که نثارم می‌کنه رو بشنوم و زیر نگاه تمسخرآمیز و پرنفرتش قرار بگیرم.
هنوز هم متوجه دلیلش نشدم.
یا بهتره بگم هیچ‌وقت جرأت نکرده بودم ازش بپرسم، ولی می‌دونستم نباید بیشتر از این تحقیر بشم.
دلیلش هرچیزی که باشه، مربوط به گذشته‌س... گذشته‌های خیلی دوری که به‌خاطرشون ندارم.
صدای گفت‌و‌گوی آرومِ کیارش و محمدرضا، رشته‌ی افکارم رو پاره کرد.
"پسرعمو جان، چه‌خبر؟ کار و بار چطوره؟"...
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ادامه دارد...
𝑺𝒕𝒐𝒍𝒆𝒏 𝑰𝒅𝒆𝒏𝒕𝒊𝒕𝒚
هــویــت‌دزدیده‌شــده|𝑺𝒕𝒐𝒍𝒆𝒏 𝑰𝒅𝒆𝒏𝒕𝒊𝒕𝒚|
#page_15
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
اون شب هم به پایان رسید و وقتی به عمارت خودمون برگشتیم، بی فوت وقت زیرلب شب‌بخیری گفتم و رفتم توی اتاقم.
چراغ رو روشن کردم.
میز تحریر و صندلی سفیدرنگ که جلوی پنجره قرار داشت و پنجره، نمای باغ عمارت رو نشون می‌داد.
سمت راست تخت دونفره کنار دیوار و سمت چپ کمد دیواری سفید و طوسی قرار داشت.
یک اتاق خیلی ساده!
سمت پنجره رفتم و پرده حریر سفیدرنگ رو کشیدم.
کیفم رو روی تخت گذاشتم و درحالی که کتم رو درمی‌آوردم، سمت حموم رفتم.
بعد از یه دوش تقریباً طولانی زیر آب سرد، از حموم بیرون اومدم و به ساعت دیجیتالی روی میز نگاهی انداختم.
ساعت 01:36 رو نشون می‌داد و من هنوز آمادگی لازم‌و برای کنفراس فردا نداشتم!...
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ادامه دارد...
𝑺𝒕𝒐𝒍𝒆𝒏 𝑰𝒅𝒆𝒏𝒕𝒊𝒕𝒚
هــویــت‌دزدیده‌شــده|𝑺𝒕𝒐𝒍𝒆𝒏 𝑰𝒅𝒆𝒏𝒕𝒊𝒕𝒚|
#page_16
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
لباس خواب سفیدرنگی تن کردم، موهام رو دور حوله‌ای پیچیدم و پست میزم نشستم.
"حالا چطوری هفت درس رو تا فردا حفظ کنم؟!"
کتابم رو باز کردم، طبق عادت مدادم رو دستم گرفتم و مشغول خوندن و ترجمه متن‌ها شدم.
متوجه گذر زمان نشدم و نفهمیدم چقدر تونستم زبان بخونم و کی خوابم برد.
روی مبل کرمی رنگ نشسته بودم و قدم‌‌روهای زنی که "مادر" خطابش می‌کردم رو می‌دیدم.
ناخنش رو مدام می‌جوید و با کسی تماس می‌گرفت.
پرسیدم:
"به بابا زنگ می‌زنی؟"
نگاهش رو به چشمام دوخت و درحالی که سعی می‌کرد خودش رو آروم جلوه بده، با صدای لرزون گفت:
"آره."
بلند شدم و با اخمای درهم گفتم:
"چرا به من نمی‌گید چی‌شده؟! چرا نمی‌گی چه اتفاقی برای بابا افتاده؟"
این‌بار جیغ زدم.
"من دیگه پونزده سالمه! چرا هنوز فکر می‌کنید یه بچه‌م؟"
اشک مثل حریر نازکی، جلوی دیدم رو گرفت و پا کوبان از اون زن، دور شدم...
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ادامه دارد...
𝑺𝒕𝒐𝒍𝒆𝒏 𝑰𝒅𝒆𝒏𝒕𝒊𝒕𝒚
Billie Eilish110 - bury a friend - Billie Eilish (320).mp3
زمان:
حجم:
7.8M
𝑽𝒊𝒃𝒆 𝒐𝒇 𝑺𝒕𝒐𝒍𝒆𝒏 𝑰𝒅𝒆𝒏𝒕𝒊𝒕𝒚🖤🥀
[ '♪ 𝑫𝒐𝒏'𝒕 𝑪𝒐𝒑𝒚 ♪' ]
ترجــمـه‌مَتن؟!↓
کلیك‌کن🎶
Halsey114 - Control - Halsey (320).mp3
زمان:
حجم:
8.9M
𝑽𝒊𝒃𝒆 𝒐𝒇 𝑺𝒕𝒐𝒍𝒆𝒏 𝑰𝒅𝒆𝒏𝒕𝒊𝒕𝒚👁🗨🥀
[ '♪ 𝑫𝒐𝒏'𝒕 𝑪𝒐𝒑𝒚 ♪' ]
ترجــمـه‌مَتن؟!↓
کلیك‌کن.