_ چفیه های رنگ و با رنگش را؛ ترجیح میداد به لاک های قرمز و رنگ های جیغ تیرگی چادرش اش را بیشتر از سفیدی دوست داشت ! نگاه هایش مهربانانه و متین ! چفیه بر دوشش انگشتر سفید در نجف در انگشتش صورت پاک و بی ارایشش در هرجایی خوب خود نمایی میکرد :)! تقدیم به «@hoseinjanam15»

اگر من تو امتحان انشا مث خر گیر نکردم تو گل . اینجا اینجور بلبل زبونی میکنم .

بیخود کردی گیر کنی اصن🗿🤝

واکنش معلم فارسی مون که همه انشاهام رو بیست داده:

_ همیشه با دیدن چشمانش ، قلب ارامم شروع میکرد به تپیدن ؛ مردمک چشمم به لرزه می افتاد و بعضی وقت ها ساق پایم تحمل وزن خودم را ندارد . نمی‌دانستم این حس مسخره چیست که اینگونه گلوگیر منه؛ بدبخت شده است . شب یا روز صبح یا عصر فرقی نمی‌کرد ؛ فکرش از سرم بیرون نمی‌رفت دوهزاری ام افتاده بود که دوستش دارم :)؛ تقدیم به «@AGHMAR1»

_ گم گشته در مکانی سبز ؛ جنگل یا اتاق را نمی‌گویم درون ذهنم را میگویم نمیدانم چرا و چگونه مغزم سبز رنگ شده است . اما هرچه که باشد بسیار دوست داشتنی است ، گاهی در باغ شمشاد های ذهن سبزم گج میروم و دسته گلی از انها درست میکنم ؛ برای خودم برای امید دادن به خودم ؛ برای عزیز داشتن خودم گه گاهی هم به ان طرفش میروم که پر است از تمشک های جنگلی تر تازه که رسیده اند بین این جنگل سبز می‌چرخم کتاب می‌خوانم . متن مینوسیم لوازم می‌خوانم :)! من در ذهن سبز خود زندگی میکنم :) تقدیم به« @gong_sabz»

لا اله الا الله

بابا ایها ناس خب عضوووو نشیددددد

خب پدر صلواتی براچی میاییی که لف بدیییی

من چه گناهی کردم

😔😐اصن چیکا کنم تقدیمی ندم لف تقدیمی بدم لف ناشناس لف ناشناس نزارم لف

اصن به جهنم.🚶‍♀🤝