بودنت خالی از لطف نبود گه گداری شاید
دعوا چاشنی میشد بر حرف هایمان یا کمی
تلخ مزاجی میشد در فکر و زبانمان اما ؛
بودنت ذوق های درونم را به حرکت در
می اورد همان قند در دل اب شدن ها؛
ذوق اولین روز دیدار ، اولین اغوش شاید هم
مثل اولین شکوفهی گیلاسی که دوباره
زنده شده است و روییده ، مثل اولین بارانِ
بهاری در فروردین ، مثل ذوق بعد نوشتنِ
مشق هایمان و همبازی شدن با دوستانمان ؛
تو همان اولین حس های خوب میشدی در قلبم
همیشه وجودت پیچک زیبا و تازه ای میشد و
در تمام سلول های قلب و جسمم میرویید
و پیچ میخورد یکی میشد
تو همان بودی پیچک روزگار من :)🌿
[ث.ع]
-روحاء !:)
[ليذَهب كلٌّ منّا في طريقه، أنا نحوك و أنتَ نحوي] باید هر کداممان به راه خودش برود؛ من به سمت تو، و
- فیحين أنّكِتضحكين ، أنا بخير والعالم أَيضًا
هنگامیکهتومیخندی ،
منخوبم و جهان هم همینطور:)!
هدایت شده از پادِگــʜᴀʀᴀᴍـانِ
إِنَّ اللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
بر آن مهربانِ توانا ناممکن وجود ندارد ..
_نور ۴۵