هر که شد بی سر و سامانِ کسی شاعر شد شاعری عاقبتِ بی سر و سامانی هاست..

_

چشمانش دریا بود ، ابی نبود اما در خود غرق میکرد ؛ زیبا بود قهوه چشمانش ادم را سر حال می اورد ،ادم می‌توانست تا صبح با ان تیله های قهوه ای بیدار بماند . و نیازی به قهوه های دیگر نداشته باشد ، میشد در ان چشم ها رشد کرد و قد کشید ، رویید ؛ زندگی بخش بود ان چشم ها زندگی می‌بخشیدند زندگی :)!

😂متن ها با عکسا همخونی نداره میدونم

ولی‌چشم‌ها،به‌مراتب‌دهن‌لق‌ترن‌‌! :/

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم🌿

امروز به جا متن فقط شعر میزارم.

-هربار دلم رفت و نگاهی به تو کردم، برگونه‌ی سرخابی‌ات افتاد خراشی.

ولی حامد عسکری تا ابدددد >>>>>>>>>

صبح یعنی وسطِ قصه‌ی تردیدِ شما کسی از در برسد نور تعارف بکند !

دکترم گفته که باید هر صبح ناشتا،شعر و غزل گوش کنم.