-روحاء !:)
در سایهی یک نگاه، گاهی میتوان دمی آسود. در جاری یک صدا، میتوان غرق در بودن بود. در حجم بودنِ عشق، گ
گاهی یک نگاه آنقدر مهربان است، که چشم هرگز رهایش نمیکند. گاهی یک رفاقت در اوج دوری آنقدر ماندگار است، که زمان حریفش نمیشود. و گاهی یک نفر برایت آنقدر عزیز است، که قلبت رهایش نمیکند، حتی اگر دیگر در کنارت نباشد:)))
هدایت شده از believer
شما عکس از شروع خلقتم بذاری یه دهه شصتی میاد میگه یادش بخیر نوستالژی.
چه ظریفانه است، خلقت قلب آدمی. به تلنگری میشکند، به لحنی میسوزد، برای دلی میمیرد، به نگاهی جان میگیرد، و به یادی میتپد :)