ما در هیچ سرزمینی زندگی نمیکنیم. ما حتی بر کُرهی زمین هم زندگی نمیکنیم. منزل حقیقی ما، قلبِ کسانیست که دوستشان داریم!
هدایت شده از «صدایدل/𝑺𝒆𝒅𝒂𝒚𝒅𝒆𝒍»
خداانقدراحترامبهدستایبریدهعباسدارد
کهقنوتدرنمازشواجبنیست°
گفتی که پدر مسافرت رفته و من
صد بار دگر دوباره پیگیر شدم
من بی تو چگونه از زمین برخیزم
باید کمکم کنی و زمین گیر شدم:)
اونجایی که شاملو به آیدا میگه :
آیدای کوچولوی من !
همهی شادیهایم در یک لبخند تو خلاصه می شود ؛ و کافی است که تو قیافه ناشادی بگیری تا من همهی شادی ها و خوشبختیهای دنیا را در خطوط درهم فشردهی آن ، چهرهای که خدا میداند چقدر دوستش می دارم گم کنم !