اگر بتوانم دلی را از شکستن باز دارم، بیهوده نزیسته‌ام. اگر بتوانم رنجی را بکاهم، یا دردی را مرهم نهم یا مرغکی رنجور را به آشیانه باز آورم، حاشا حاشا، که بیهوده نزیسته‌ام. -امیلی دیکنسون

ـ

ماریانا، من نابلدم. یک نابلدمِ پُررنگ، درشت و غلیظ می‌نویسم برای همه‌ی ما که گاهی نمی‌دانیم چطور آدم‌ها را بغل کنیم ولی تنمان زخم نشود. ‌ ماریانا، بلند بگو بلد نیستم، تمام جهان بلد نیستند فقط آن قدر شجاع نیستند که بگویند کنترل زندگی دست آن‌ها هم نیست. ‌ ماریانا، می‌دانی زندگی مسیرهای دیگری دارد، بیا از کسی نپرسیم با غم‌هایمان باید چه کار بکنیم، بیا آن قدر صادقانه دست‌هایمان را روی میز نگذاریم تا این قدر وقیحانه غم‌هایمان را کوچک نشمرند. غم‌های ما به خودمان مربوط‌اند و آدم‌های نامربوط زیادند. ‌ -حاتمه رحیمی

آن روزهای خوب که دیدیم، خواب بود خوابم پرید و خاطره ها در گلو شکست

من دنیای واقعی را دوست دارم ؛ زیستن در ناممکن‌ها بیهوده و غم‌انگیز است! نمی‌شود از رنگ دریا ماهی گرفت نمی‌شود از عکس درختان، میوه چید. برکه‌های رؤیا پرندگان را سیراب نمی‌کنند؛ مرا ببخش! فراموشت کردم نمی‌توانستم به دیواری در دوردست تکیه کنم! -رسول یونان

یادت نرود ! به مردم این دنیا دریا بدهی ، کویر پس می گیری... -شهریار

أودّ أن تعانقيني، عناقًا لا يعرف النهاية... آرزو دارم مرا در آغوش بگیری، آغوشی که تمام شدن را نشناسد. #عربیجات

`

‏سياره ما ديگر نيازى به آدمهاى موفق ندارد! اين سياره به شدت نيازمند افراد صلح جو، درمانگر، ناجى، قصه گو و عاشق است. -دالایی لاما

ساکت و آرامم چون خواب خوش دریا پس از یک روز طوفانی! -آمین شیفته