خب

طلبه ی جوان میره با اساتیدش این خواب رو مطرح میکنه و اونها هم بهش کمک میکنن و با هر سختی شده خودش رو میرسونه به هند و خونه ی اون فرد

وقتی میره متوجه میشه که اونجا خونه ی یه ماهاراجه ی نامدار و متموله

در میزنه خدمتکار میاد و بعد از سلام و علیک و اینا وقتی میگه تو کی هستی طلبه بهش جواب میده که مگه اینجا خونه فلانی نیست؟ برو بهش بگو به اسمان رود ‌و کار افتاب کند

خدمتکار میره و با یه احترام بیشتری نسبت به دفعه قبل برمیگرده و طلبه رو با کلی احترام میبره توی خونه

اونجا بهش لباسهای نو و تمیز میدن و میره حمام میکنه

بعد میبینه یه سفره ی رنگین پهن کردن

پرس و جو میکنه

متوجه میشه اون ماهاراجه شعری در وصف حضرت حیدر ع سروده که مصراع دومی براش نتونسته بوده پیدا کنه و انقدر این مساله براش اهمیت داشته که بهترین شاعر های جهان رو جمع کرده بوده تا شعرش رو کامل کنن

اما انقدر هیچکس نتونسته بوده از پسش بر بیاد

با وجود جایزه های فراوان که ماهاراجه به عنوان جایزه ی فرد برنده مشخص کرده بوده که اگر کسی پیدا شد و شعرش رو کامل کرد زیباترین دخترش رو به عقد اون شخص درمیاره و تمامی اموالش رو هم واگذار میکنه

و کم کم ماهاراجه از این شعر دیگه ناامید شده بوده که طلبه پیداش میشه و این مصراع رو میگه