متوجه میشه
اون ماهاراجه شعری در وصف حضرت حیدر ع سروده
که مصراع دومی براش نتونسته بوده پیدا کنه
و انقدر این مساله براش اهمیت داشته که بهترین شاعر های جهان رو جمع کرده بوده تا شعرش رو کامل کنن
با وجود جایزه های فراوان
که ماهاراجه به عنوان جایزه ی فرد برنده مشخص کرده بوده که
اگر کسی پیدا شد و شعرش رو کامل کرد
زیباترین دخترش رو به عقد اون شخص درمیاره و تمامی اموالش رو هم واگذار میکنه
و کم کم ماهاراجه از این شعر دیگه ناامید شده بوده که طلبه پیداش میشه و این مصراع رو میگه
و شصت جوان خبردار میشه که بله
اون مهمونی و سفره ی رنگین و لباس های نو به خاطر اون و پاداش شعرشه
بعد ماهاراجه میاد
درحالی که طلبه عذاب وجدان گرفته
خطاب به ماهاراجه میگه من اون شعر رو نسرودم
و مال من نیست
خلاصه ماهاراجه هم کلی استقبال میکنه و منقلب میشه و هم دخترش رو به عقد طلبه درمیاره
و هم تمامی اموالش رو به اون واگذار میکنه
و طلبه ی جوان ادامه ی عمرش رو به لطف نظر حضرت بوتراب با خوبی و خوشی در نهایت رفاه میگذرونه
-روحاء !:)
و طلبه ی جوان ادامه ی عمرش رو به لطف نظر حضرت بوتراب با خوبی و خوشی در نهایت رفاه میگذرونه
🙏یا امام علی یه مهاراجه که پسرشو بهم بده با کلی پول کجاست؟