تموم شد... هم پرونده هایی که حل می‌کردن، هم خود داستان اصلی سنگین بودن جدا از خشونتش ( خوبه باز مات می‌کردن ) دیگه باتریم تموم شد ولی یه فصل دیگه‌ش مونده، هی وسوسه می‌شم ببینم...

هر چی سایکو و دیوونه ریخته بودن توی سریال، مجرما انواع بیماری های روانی رو داشتن، به لطفش بیشتر با این حیطه آشنا شدم

مثلا سندروم آیینه ای یعنی طرف به خاطر عقده ی حقارت و نرسیدن به چیزی که می‌خواسته، کم کم فراموش می‌کنه کی بوده و مدام خودشو توی نقشی که میخواست باشه تصور میکنه چند درجه داره، آخرین درجه‌ش کلا فرد خودشو فراموش می‌کنه و توی نقشش غرق می‌شه و برای اینکه کسی اونو از نقشش بیرون نیاره هر کاری می‌کنه و ممکنه به دیگران صدمه بزنه میگن واسه اینکه به یاد بیاره باید کم کم بهش یادآوری کنیم چه کسی بوده سخت هم هست قطعا

نشستم دارم فایلای گوشیمو مرتب می‌کنم و خیلی مغزم به آرامش رسیده... انگار تبای توی مغزم داره یکی یکی بسته میشه چه جالب

https://eitaa.com/tolidy_tiriyak/2627 Demon city

Potato~