نه ولی جدی...
من باز درموردش با دیپسیک حرف زدم ( حس میکنم آخرش سروراش از دست من از کار میوفتن )
و میگفت این صدا، در واقع صدای درون ما نیست، صدایی که متعلق به ما باشه نیست. چون اگه دقت کنیم اون صدا دوم شخص با ما حرف میزنه نه اول شخص.
در اصل صدای منتقدی که میشنویم، از طرف خانوادهمون هست، از طرف کسایی که قضاوتمون کردن، انگار... یه جورایی اونا توی ذهنمونن و دستور میدن
واسه همین یه روز که از دستش خسته شده بودم
یه کاغذ برداشتم هی نوشتم تو من نیستی، تو صدای من نیستی، تو جلوی صدای خودمو گرفتی، یه چند تا فحشم گذاشتم کنارش