برای انجمن فیلسوفان ابلهستیز به جز هگل ◍✧* ~
« سلام!
به کسی که عمیقا باهاش همذاتپنداری میکنم و احساس میکنم کسی که چند سال پیش بودم رو دارم میبینم.
چیزی که حس میکنم، اینه که به جزئیات توجه داری، و اینا اذیت کنندهست.
رفتارهای دیگران، حرف هاشون، نوع برخوردشون، قضاوت کردنشون... اینا هیچوقت تمومی نداره.
تنها کسی که داریم، خودمونه.
حس میکنم در قلبت رو بستی و نمیخوای صدای قلبت رو بشنوی.
این زمانی اتفاق میوفته که عمیقا از کسی رنجیده باشی.
و اون زخم نیاز به زمان داره تا التیام پیدا کنه.
با اینحال... باعث افتخاره که با کسایی مثل تو آشنا شدم. همیشه فکر میکردم کسی نیست که بتونه حرفامو درک کنه، و منم حرفاشو درک کنم.
اما حالا میبینم نه... کسایی که مثل هم باشن پیدا میشن، هر چقدر زمان بگذره همدیگه رو پیدا میکنن.
به خودت سخت میگیری، اینطور نیست؟
چیزی که احساس میکنم اینه که این زخم با وجود یک همدل، یک همراه، و یک هم مسیر بهتر میشه.
امیدوارم روزی برسه که با اون دوست آشنا بشی. بتونی زخم هایی که داری رو التیام بدی، و در کنار اون شخص، اونقدر خاطره بسازی که فراموش کنی گذشته ها رو چطور پشت سر گذاشتی... »
⁻ᴿᵘᵇʸ's HoUsE
این تقدیمی صرفا بر اساس دیدگاه من از شما بود، هیچکس نمیتونه تاییدش کنه، چون هیچکس نمیتونه عمق احساسا
اینم از تقدیمی ها
ممنون از اینکه شرکت کردین
احتمالا تا چند ساعت دیگه میذارمش اینجا