گوگن (اگه خواستین سرچ کنین اسمش پل گوگن) از هر نظر هیچ ربطی به ونگوگ نداشته و یه حالت دیکتاتور حالتی داشت توی دوستیشون و کلا به هم نمیخوردن(دیدگاهشون توی هنر هم فرق داشته حتی)

آره و دعوای اصلیشون سر دیدگاهشون توی هنر بوده

ونگوگ میگفت باید از طبیعت نقاشیکنیم گوگن میگفت هنر از ذهن میاد و اره

یه روز اینا داشتن دعوا میکردن ونگوگ یه تیغ درمیاره گوگن میگرخه فرار میکنه

و همون شب وقتی گوگن میره ونگوگ لاله گوش چپشو می‌بره

خب بهرحال ونگوگ هم بیماری روانی داشته و از جنون و افسردگی رنج میبرده

خب بعدش ونگوگ گوششو توی روزنامه میپیچه پامیشه میره میره یه جایی و همونو میده به یه زن نظافتچی که اسمش راشل بود و خیلیا میگن اون معشوقش بوده که به احتمال زیاد غلطه چون ونگوگ رفته بوده دنبال گوگن(و شایدم میخواسته بدش به گوگن که ما نمیدونیم)

آها و اینکه ممکنه حتی برای اینکه از شر اون گوشش خلاص شده باشه اینکارو کنه چون ممکنه گوشش رو به عنوان یه تنبیه که نتونست گوگن رو نگه داره بریده باشه

کلا یعالمه احتمال هست (۱۱:۱۱)

ولی اون داستان معشوقه خیلی افسانه طور بنظر میاد و گفته میشه که راشل اصلا ونگوگ‌ رو نمیشناخته

و توی نامه های ونگوگ از راشل صحبت نشده تا جایی که میدونم

بیشتر راجب گوگن حرف میزده برای همین حدس می‌زنیم دلیل این اتفاق گوگن باشه