نشانه ها؛ . . راستش من آدم نشانه بآزی هستم.میم یکبار می‌گفت نشانه بازی همیشه هم درست نیست.شاید هم گفت خوب نیست.نمیدانم. ولی راست می‌گفت.گآهی نشانه ها راه درست را نشان میدهند وگاهی هم خودت توهم درست بودن ایجاد میکنی برای خودت.اما نشانه های واقعی مسیر دُرستی که بآید بروی را نشانت میدهند، آرامشی خآص به قلبت منتقل می‌کنند؛ انگار حسی از درونت می‌گوید راه درست همین است که داری میروی! میدانید؟ نشانه ها مثل کبوتر مهمان آسمون دلت میشوند،بدون مقدمه ویک دفعه‌! اما انگار با پروازشان، آرامش و اُمید به تو هدیه میدهند. درست است که گیج میزنی و با خودت فکر میکنی که این نشانه همینطوری است یا واقعا نشانه است؟ اما همزمان آرامش دارند.وخب چه چیزی شیرین تر از لمسِ آرامش؟ یکی از این نشانه‌ها برای من وقتی بود که چهارسال پیش از سامانه بینهایت بیرون رفتم و با خودم گفتم وقت ندارم پس شرکت نمیکنم.اما چند روز بعد پیامی برایم آمد که گفته بود میتوانم از طریق لینک بقیه مراحل را کامل کنم(بینهایت مقدماتی)،یک لحظه بیخیال کارهای دیگر شدم و حسی (احتمالا یکی از همان نشانه‌ها) می‌گفت بروم و تا آخر این دورهٔ بی‌نهایت را حتما ادامه بدهم. و همینکار را هم کردم.احتمالا اولین برخوردم با نشانه‌ها همانجا بود.جدا از برکات خود دوره،اتفاق‌های دیگری هم بواسطهٔ همان "بینهایتی" شدن برایم افتاد که توی زندگی خیلی کمکم کردند.آدم‌هایی که از آنها یاد گرفتم،تجربه های جدید،آشنا شدن با کتاب ها و مطالب مفیدی که نگاهم به مسائل مهم زندگی را عوض کردند و خیلی برکات دیگر.. که از همون نشانهٔ به ظاهر ساده شروع شد. بعضی وقت‌ها هم نشانه بآزی برایم جزئی تر است.اما باز هم دلنشین است. مثل امشب؛ که ایام ماه رمضان و شب قدر سال جدید شروع شد و همزمان اولین بآران. 404 هم آمد :) این ترکیب آنقدر متفاوت است که نمیشد از آن بعنوان اولین نشانه بآزی 404یاد نکنم؛ و البته که نشانه ها باید قابلیت نشانه بودن داشته باشند.. یعنی نمیشود کاری که دوست داریم، حتی اگر غلط باشد، را انجام بدهیم به اسم نشانه بآزی،چون اینطور دیگر نشانه بآزی مقدس نیست ... حالا که آسمان این روزها نزدیک تر است،و بقول حامد عسکری بآران هم دعاها را زودتر به خدا می‌رساند؛ کآش 404 پُر از نشانه هآیِ واقعی بآشد؛ نشانه هایی که به امام رضا میرسند... به خدایِ امام رضا :) - رآستی شما اهلِ نشانه بآزی هستید؟ از نشانه بآز بودن نوشتن.

- باز بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم او شهید و شیعیانش هم یتیم... عکس وشعر از اینجا.

معنایِ زندگی؟ اعتکافِ بی‌نهایت عاشقی پارسال،شیراز. پ.ن: ما اشک شدیم وآه... #دل‌تنگ

عاشق تکدّی نمی‌کند. عاشق حقارت روح را تقبل نمی‌کند. عاشق تن به اعتیاد نمی‌دهد. عاشق سرشار است از سلامت روح و ایمان. عاشق زمزمه می‌کند، فریاد نمی‌کشد. از یک عاشقانهٔ آرام. پ.ن: به مناسبت سالروز تولد نادر ابراهیمی.. که فصل تولدشم مثل نوشته هاش متفاوته،#بهآر عکس از اینجا.

سرش را فرو برد در آسمان و کمی آرام شد.

خداوند عاشقانه نگاه می‌کند. باران می‌بارد. برشهر...

قلبم را بگیر توی دستت دستت را بگیر دور قلبم... :)

هی جا می‌گذاری مرا در این دلتنگی‌هایِ بی‌هنگام...

همه از کتابِ تو ابر شو،ببار

- زَرق و برق بدلیجات اسیرت نکند ماه را گم نکنی بینِ چراغانی ها...

آقایِ امام رضا بقولِ شاعر بی‌تو نامِ من اندوه است... - دلتنگ‌ومحتاج‌ِ‌شب‌هایِ‌حرم :)