گرومن F-14/A تامکَت، تنها جنگنده‌ی نسل چهارم آمریکایی عملیاتی در ایران هست که هویت و شرف و شناسنامه‌ی نیروی هوایی ارتش محسوب میشه. ترکیب طلایی رادار آگناین (AN/AWG-9) با موشک AIM-54 فینیکس (فونیکس)، موجب درخشش بیش از حد این جنگنده در قوای هوایی ایران گردید (این درخشش هیچوقت در عملیات‌های رزمیِ خودِ ارتش آمریکا حاصل نشد) و تا اواخر دهه‌ی هشتاد شمسی، سپر دفاعی موثر مملکت در مقابل ناوگان هوایی همسایگان محسوب میشد اما بعدها به دلیل کاهش قطعات قاچاقی در بازار سیاه، افزایش هزینه‌های نگهداری، عدم ارتقای راداری/اویونیکی، عدم برآورد نیازهای عملیاتی نوین توسط موشک فکور و استهلاک قطعات موشک فینیکس، موجب کاهش ارزش عملیاتی این جنگنده‌ی نسل ۴ در مقابل جنگنده‌های نسل ۴+ و ۴++ همسایگان شد. یکی از مهمترین ملزومات تامکت، مخزن سوخت اکسترنال برای افزایش ساعات گشت پروازی بود که حداقل در نمایش‌های عمومی انجام نشد. از ناوگان عملیاتی سالم تامکت اطلاعی در دست نیست اما اکثر نسخه‌های زمینگیر که به عنوان انبار قطعه استفاده میشدن، طی جنگ از دست رفتن. ‌ 🇮🇷𝗝𝗢𝗜𝗡➣ @SSMBAS1405

میکویان MiG-29 فالکروم، تنها جنگنده‌ی نسل چهارم روسی عملیاتی در ایران هست که شامل نسخه‌های پناهنده از عراق و خریداری شده توسط شهید ستاری (ورژن A داون‌گرید شده و ورژن UB) میشه. شاهین‌های نهاجا جزو نسخه‌های اولیه‌ی صادراتی این جنگنده بودن که روس‌ها با بیل از توشون آپشن برداشته بودن. رادار ضعیف، موشک‌های هوا به هوای ضعیف (آلامو ، آرچر ، آفید)، مداومت پروازی بسیار پایین، عدم تطابق قطعات هر فروند با سایر فروندهای مشابه، ضعف ذاتی در هدف قرار دادن اهداف زمینی، تحمل پایین بدنه در هوای شرجی و بسیاری موارد دیگر، باعث شده بود فالکروم‌ها وقت و هزینه‌ی زیادی از نهاجا رو اشغال کنن. گرچه به دلیل توان مانور بالا، مدافع نسبتاً مناسبی برای پایتخت و تبریز محسوب میشدن اما امروزه با از بین رفتن اکثر ناوگان، آسمان شمالغرب و پایتخت حتی در مقابل پهپادهای پهن‌پیکر دشمن نااَمن شده. ‌ 🇮🇷𝗝𝗢𝗜𝗡➣ @SSMBAS1405

سوخو Su-24 فنسر ، یک جت بمب‌افکن ضربتی نسل سوّم هست که تعدادی از ارتش بعث عراق و تعدادی هم بصورت خرید مستقیم (توسط شهید ستاری) به ایران وارد شدن. سبد تسلیحاتی فنسرها در دوران بدو ورود قابل توجه بود (بمب سنگرشکن هدایت لیزری، موشک‌های هدایت تلویزیونی/لیزری Kh-25/29 ، موشک ضد تشعشع/رادار Kh-58 ، کیت سوخترسانی یار به یار یوپاز و ...) اما بعد از دهه هشتاد شمسی، تسلیحات ضد رادار و ضد کشتی نسل نوین دوربرد برای فنسرها تهیه نگردید. فنسرها جای فانتوم‌ها رو در شیراز گرفتن و طی جنگ‌های یک سال اخیر آشیانه‌های نگهداری و اورهال این جت ارزشمند توسط آمریکا و اسرائیل بمباران شدن و ۲ فروند هم طی حمله به قطر از دست رفتن. (شاید در حد انگشتان ۱ دست در پایگاه زیرزمینی عقاب ۴۴ سالم مونده باشن.) سالها پیش نسل جدیدترِ این جت در روسیه با الهام از خانواده‌ی فلانکر توسعه داده شد و با نام سوخو Su-34 فولبک شناخته میشه اما هیچ رغبتی از سمت روسیه و هیچ تلاشی از سمت ایران برای دستیابی به یک جنگنده‌ی سنگین‌وزن ضربتی مشاهده نشد ... ‌ 🇮🇷𝗝𝗢𝗜𝗡➣ @SSMBAS1405

شب گزشته یک هواگرد در آسمان قشم هدف قرار گرفته و آتش گرفتن آن مشهود است. ‌ 🇮🇷𝗝𝗢𝗜𝗡➣ @SSMBAS1405

تصاویر نهاد تروریستی سنتکام از حملات شب گذشته به جنوب ایران. ‌ 🇮🇷𝗝𝗢𝗜𝗡➣ @SSMBAS1405

برخورد دیشب پهپاد ایرانی به پنت هوس یک برج معروف در کویت احتمال ترور؟؟ ‌ 🇮🇷𝗝𝗢𝗜𝗡➣ @SSMBAS1405

برخی منابع ادعا کرده‌اند که هواگردی که دیشب در قشم دچار آتش‌سوزی شد، مربوط به بمب‌افکن استراتژیک B-1 آمریکایی است/اسکواد پ.ن✍️: صدای هواپیما داخل فیلم شباهتی به صدای موتور ملخی پهپاد هایی مانند mq9 ندارد اما ممکن است پهپاد پهن پیکر MQ4C باشد به هر حال بمب افکن های B1 در ارتفاع بسیار بالا پرواز میکنند و شکار آنها توسط سامانه‌هایی مثل مجید غیر ممکن است. ‌ 🇮🇷𝗝𝗢𝗜𝗡➣ @SSMBAS1405

مقاله‌ای جامع درباره بمب‌افکن B-1؛ اسب جنگی فراصوت آمریکا بمب‌افکن B-1 «لنسر» (Lancer به معنای نیزه‌دار) یا «枪骑兵»، یک بمب‌افکن راهبردی سنگین، فراصوت و بال متغیر است که توسط شرکت راکول اینترنشنال آمریکا ساخته شده است. این پرنده عظیم‌الجثه در اواخر جنگ سرد وارد خدمت شد و به دلیل تلفظ «B-One» به «بون» (Bone) یعنی «استخوان» نیز معروف است. B-1 به عنوان یکی از سه پایهٔ «سه‌گانه هسته‌ای» آمریکا (موشک‌های قاره‌پیما، بمب‌افکن‌های راهبردی و زیردریایی‌های موشک‌انداز) طراحی شده است. تاریخچه توسعه؛ پروژه‌ای پرنوسان ریشهٔ ساخت B-1 به اوایل دهه ۱۹۶۰ و برنامه «پهپاد راهبردی سرنشین‌دار پیشرفته» (AMSA) بازمی‌گردد. با منسوخ شدن تاکتیک ارتفاع‌بالای بمب‌افکن B-52 در برابر سامانه‌های دفاعی شوروی، آمریکا به دنبال بمب‌افکنی بود که بتواند با سرعت بالا و در ارتفاع بسیار پایین از رادارها عبور کند. فرایند ساخت B-1 فراز و نشیب‌های زیادی داشت و چندین بار به دلیل هزینه‌های گزاف و تغییر راهبردهای نظامی متوقف شد: · B-1A: نخستین پیش‌نمونه در ۲۳ دسامبر ۱۹۷۴ به پرواز درآمد. این مدل برای نفوذ در ارتفاع بالا طراحی شده بود، اما با پیشرفت سامانه‌های دفاعی شوروی، پروژه در سال ۱۹۷۷ لغو شد. · B-1B: در اوایل دهه ۱۹۸۰ و با تغییر رویکرد به نفوذ در ارتفاع پایین، برنامه از سر گرفته شد. نخستین نمونه تولیدی در اکتبر ۱۹۸۴ به پرواز درآمد و سرانجام در ۱ اکتبر ۱۹۸۶ رسماً به نیروی هوایی آمریکا پیوست. · تعداد تولید: در مجموع ۱۰۰ فروند B-1B ساخته شد. طراحی و مشخصات فنی B-1B دارای طراحی بدنهٔ باریک و درازی است و از تکنولوژی بدنه‌بالا برای کاهش اصطکاک و سطح مقطع راداری استفاده شده است. · خدمه: ۴ نفر (خلبان، کمک‌خلبان، افسر جنگ‌افزار و افسر دفاع الکترونیک) · طول: ۴۴.۵ متر · ارتفاع: ۱۰.۴ متر · وزن خالی: حدود ۸۷ تن · حداکثر وزن برخاست: حدود ۲۱۶ تن پیشرانه و عملکرد · موتور: ۴ موتور توربوفن F101-GE-102 شرکت جنرال الکتریک با قابلیت پس‌سوز، که هر کدام ۱۳.۶ تن نیروی رانش تولید می‌کنند. · حداکثر سرعت: ۱.۲۵ ماخ (حدود ۱۳۲۰ کیلومتر بر ساعت) در ارتفاع بالا. · سقف پرواز: بیش از ۹,۱۴۴ متر (۳۰,۰۰۰ فوت). · برد: حدود ۱۲,۰۰۰ کیلومتر (قابلیت پرواز بین‌قاره‌ای از خاک آمریکا). · شعاع عملیاتی: حدود ۵,۵۴۴ کیلومتر. قابلیت پنهان‌کاری و زنده‌مانی برخلاف B-2 که یک بمب‌افکن کاملاً رادارگریز است، B-1B با ترکیبی از سرعت بالا، پرواز در ارتفاع بسیار پایین و فناوری‌های کاهش سطح مقطع راداری، خود را به هدف می‌رساند: · پرواز تراسطح: سامانهٔ ردیابی زمین، امکان پرواز در ارتفاع تنها ۶۰ متری از سطح زمین را فراهم می‌کند تا از دید رادارها پنهان بماند. · کاهش رادارگریزی: سطح مقطع راداری آن یک‌صدم بمب‌افکن B-52 است. · بال متغیر: بال‌ها بین زاویه ۱۵ تا ۵۹.۵ درجه تغییر می‌کنند؛ در حالت باز برای برخاست و پرواز با صرفه‌جویی در سوخت، و در حالت جمع‌شده برای پرواز فراصوت. تسلیحات و قدرت آتش B-1B یکی از بمب‌افکن‌های با بیشترین ظرفیت حمل مهمات در جهان است: · ۳ محفظه داخلی با ظرفیت ۳۴ تن مهمات. · ۶ نقطه اتصال خارجی با ظرفیت ۲۷ تن مهمات. · انواع مهمات: قادر به حمل انواع بمب‌های هدایت‌شونده، بمب‌های خوشه‌ای، موشک‌های کروز و حتی بمب‌های هسته‌ای تاکتیکی است. · کارایی شگفت‌انگیز: در جنگ‌های افغانستان، کوزوو و عراق، با وجود اینکه تنها ۵٪ از پروازهای هوایی را انجام داد، بیش از ۵۰٪ از کل مهمات را بر سر دشمن ریخت. وضعیت عملیاتی امروز B-1B همچنان در نیروی هوایی آمریکا فعال است و به‌روزرسانی‌هایی برای حمل مهمات دقیق‌تر دریافت کرده است. این بمب‌افکن همچنان در رزمایش‌های منطقه آسیا-اقیانوسیه حضور پررنگی دارد و اخیراً در مانورهای هوایی کره جنوبی، ژاپن و آمریکا شرکت کرده است. جمع‌بندی B-1B «لنسر» نه فقط یک بمب‌افکن، بلکه نمادی از تغییر راهبرد نظامی آمریکا از ارتفاع بالا به نفوذ در ارتفاع بسیار پایین است. این پرنده با سرعت فراصوت، محمولهٔ عظیم و قابلیت پرواز در آغوش زمین، همچنان یکی از بازوهای اصلی قدرت تهاجمی نیروی هوایی آمریکا محسوب می‌شود. ‌ 🇮🇷𝗝𝗢𝗜𝗡➣ @SSMBAS1405

تصاویری از این بمب افکن