طالب و مطلوب باید باهم هماهنگی داشته باشن ؛ و از اونجایی که جسم ما محدوده ، پس نمیتونه کمالات نامحدود رو بخواد

از طرف دیگه امکان نداره ما چیزی رو بخوایم که قبلا تجربش نکردیم و برامون سود و لذت نداشته !

مثلا من اگه تا حالا شکلات نخورده باشم و اسمش رو ندونم ، امکان نداره که هوس خوردن اون به سرم بزنه ...

پس اگه ما انسان ها میل به بینهایت طلبی داریم ، یعنی یجایی نهایت زیبایی و کمالات رو تجربه کردیم و لذتش رو چشیدیم که اینا به چشممون نمیان

همه ما میدونیم که دنیا عالم محدوده ، پس تجربه بی نهایت طلبی قطعا در خارج از این دنیا اتفاق افتاده

اگه همین سر رشته رو بگیریم و ادامه بدیم ، به جهان قبل از تولد میرسیم !

جایی که من و شما و میلیارد ها انسان دیگه در طول تاریخ به صورت یک روح یکپارچه و واحد جزئی از خداوند بودیم

خداوند به عنوان هستی بینهایت ، در اولین تجلی خود حقیقتی را خلق کرد که مایه اولیه عالم آفرینش و شبیه ترین موجود به خود را آفرید

و بعد از این خلق ، سایر عوالم هستی را خلق کرد

یعنی تمام عوالم آخرت و دنیا از همین حقیقت خلق شده اند

این حقیقت رو با اسامی مختلفی مثل [ روح ، لوح ، قلم ، عقل ، نور محمد و ...] شنیدیم

پس انسانی که هزاران سال در کنار خداوند بوده ، نباید هم به این دنیا و داشته هاش راضی باشه ...