مثلا من اگه تا حالا شکلات نخورده باشم و اسمش رو ندونم ، امکان نداره که هوس خوردن اون به سرم بزنه ...
پس اگه ما انسان ها میل به بینهایت طلبی داریم ، یعنی یجایی نهایت زیبایی و کمالات رو تجربه کردیم و لذتش رو چشیدیم که اینا به چشممون نمیان
همه ما میدونیم که دنیا عالم محدوده ، پس تجربه بی نهایت طلبی قطعا در خارج از این دنیا اتفاق افتاده
اگه همین سر رشته رو بگیریم و ادامه بدیم ، به جهان قبل از تولد میرسیم !
جایی که من و شما و میلیارد ها انسان دیگه در طول تاریخ به صورت یک روح یکپارچه و واحد جزئی از خداوند بودیم
خداوند به عنوان هستی بینهایت ، در اولین تجلی خود حقیقتی را خلق کرد که مایه اولیه عالم آفرینش و شبیه ترین موجود به خود را آفرید
این حقیقت رو با اسامی مختلفی مثل [ روح ، لوح ، قلم ، عقل ، نور محمد و ...] شنیدیم
پس انسانی که هزاران سال در کنار خداوند بوده ، نباید هم به این دنیا و داشته هاش راضی باشه ...
بعد از اینکه نطفه هر کدوم از ما در عالم دنیا بسته میشه ، این حقیقت تمام عوالم هستی رو طی میکنه تا به جسم ما برسه و در جسم ما دمیده میشه و حیات میبخشه