بیاید یه لحظه صادقانه با خودمون فکر کنیم: - چند بار شده که بخاطر غرور، از کسی عذرخواهی نکردیم؟ - چند بار شده که به خاطر راحتی، کار درست رو کنار گذاشتیم؟ - چند بار شده که به خاطر بی‌حوصلگی، یاد خدا رو فراموش کردیم؟

این‌ها همه نیاز به بازگشت دارن. توبه یعنی همین: یعنی بگیم «خدایا، من اشتباه کردم، اما می‌خوام درستش کنم»

یکی از داستان‌های خیلی زیبا، قصه‌ی حضرت یونس (ع) هست. وقتی در شکم ماهی گرفتار شد، هیچ راهی جز دعا نداشت. گفت: «لا إله إلا أنت سبحانک إنی کنت من الظالمین». همین جمله‌ی کوتاه، کلید نجاتش شد. یعنی اعتراف به اشتباه و امید به رحمت خدا✨

دوستان، توبه فقط یه کلمه نیست. یه حسه، یه تصمیمه. وقتی آدم توبه می‌کنه، انگار بار سنگینی از دوشش برداشته میشه ، آرامش پیدا میکنه ،سبک میشه...

بیاید امشب هر کدوممون یه تصمیم کوچیک بگیریم. لازم نیست کارهای عجیب و بزرگ باشه. همین تصمیم‌های ساده می‌تونن مسیر زندگی‌مون رو عوض کنن:

- از فردا نماز رو اول وقت بخونم. - دیگه غیبت نکنم. - دل کسی رو که ناراحت کردم، به هر شکلی شده، شاد کنم. - حتی یه لبخند به کسی بزنم که مدت‌هاست ازم دلگیر بوده.

این تصمیم های کوچک، همون بازگشت های بزرگن...🌱

گاهی وقت‌ها آدم فکر می‌کنه خدا خیلی دوره، اما واقعیت اینه که خدا از رگ گردن به ما نزدیک‌تره. فقط کافیه ما بخوایم برگردیم !

بیاید همین الان، همین لحظه، با هم بگیم: «استغفرالله ربی و اتوب الیه» خدایا، ما برگشتیم… 🥹

یادتون باشه، توبه یه بار نیست. یه مسیر دائمیه. هر روز، هر لحظه، می‌تونیم دوباره برگردیم. خدا همیشه منتظر ماست.

و حرف اخر اینکه 《 هر وقت به سمت خدا برگشتی ، گذشته ات دیگه زندان نیست ، بلکه میشه سکوی پرتاب ...✨》

اگه امشب این محفل رو خوندی بی حکمت نبوده ... حواست به نشانه های خدا باشه ...