-آدما‌رو‌بلا‌تکلیف‌نذارید

مثل آن چایی که می‌چسبد به سرما بیشتر با همه گرمیم با دل‌های تنها بیشتر درد را با جان پذیراییم و با غم‌ها خوشیم قالی کرمان که باشی می‌خوری پا بیشتر بَم که بودم فقر بود و عشق اما روزگار زخم غربت بر دلم آورد این جا بیشتر هر شبِ عمرم به یادت اشک می‌ریزم ولی بعدِ حافظ خوانیِ شب‌های یلدا بیشتر رفته‌ای اما گذشتِ عمر تأثیری نداشت من که دلتنگ توام امروز، فردا بیشتر زندگی تلخ است از وقتی که رفتی تلخ‌تر بغض جانکاه است هنگام تماشا بیشتر هیچ کس از عشق سوغاتی به جز دوری ندید هر قدر یعقوب تنها شد زلیخا بیشتر بر بخارِ پنجره یک شب نوشتی: عاشقم خون انگشتم بر آجر حک کنم: ما بیشتر

ای دلبری‌ات دلهره حضرت آدم،

پلکی بزن و دلهره‌ام باش دمادم ...

جمله‌ای‌زیبا*

"امید، از پیله های مرده هم پروانه می سازد"!🦋

🌱 گاه گاهی که دلم میگیرد به خودم می گویم: در دیاری که پر از دیوار است به کجا باید رفت؟ به که باید پیوست؟ به که باید دل بست؟ حس تنهای درونم می گوید: بشکن دیواری که درونت داری! چه سوالی داری؟ تو خدا را داری و خدا... اول و آخر با توست

_

غمت مباد که دنیا ز هم جدا نکند رفیق های در آغوش هم گریسته را... _فاضل نظری.

ز فراقت میسوزم همه شب در تنهایی به امیدی بنشستم که تو شاید باز آیی من اگر عاشق گشتم به هوای تو بود به خدا شور عشقت دل من بربود تب عشقت جانم را همه شب میسوزاند چه کسی در این عالم غم من را میداند؟

-دلم‌برایت‌تنگ میشود‌گاهی یادت‌بخیر‌یارِ‌فراموش‌کارِ‌من!!!!

هرچند که هرگز نرسیدم به وصالت عمری که حرام تو شد ای عشق حلالت! طاووسی و حُسنت قفس پر زدن توست ای مرغ گرفتار! چه سود از پر و بالت زیبایی امروز تو گنجی ابدی نیست بیچاره تو و دلخوشی رو به زوالت مانند اناری که سر شاخه بخشکد افسوس که هرگز نرسیدی به کمالت! پرسیدی‌ام از عشق و جوابی نشنیدی بشنو که سزاوار سکوت است سؤالت یک بار به اصرار تو عاشق شدم ای دل این‌بار اگر اصرار کنی، وای به حالت