حالِ من خوب است اما با تو بهتر میشوم
آخ! تا میبینمت یک جورِ دیگر میشوم ..(:
با تو حسِّ شعر در من بیشتر گل میکند!
یاسم و باران که میبارد، معطر میشوم ..
مِیل، مِیلِ توست، اما بی تو باور کن که من
در هجومِ بادهای سخت، پرپر میشوم ..
یه نفر یه نصیحتی بهم کرد
که پشتش کلی آرامش بود ...
گفت : سوزنت گیر نکنه روی آدما،
روی حرفا ، روی اتفاقا ...
فقط رها کن ...
نیازی نیست
دنبال تحلیل هرچیزی باشی
فقط ببین و بگذر تا آرامش داشته باشی!
آدما وقتی نتونن بفهمنت قضاوتت میکنن!
هرگز از حرفهایی که مردم درباره تو میگویند نگران نشو.
هیچگاه کوچکترین توجهی به آن نشان نده.
همیشه فقط به یک چیز فکر کن:
داور خداست.
آیا من در برابر او روسفیدم؟
بگذار این معیار قضاوت زندگی تو باشد، تا بیراهه نروی...
تو باید روی پای خودت بایستی و تنها ملاحظهات این باشد که:
هرکاری انجام میدهم باید مطابق شعور خودم باشد.
تصمیمگیرنده باید آگاهی و شعور خودم باشد.
آنگاه خدا داور تو خواهد بود..
سهراب سپهری عزیز چه قشنگ میگه:
به چه میاندیشی؟
نگرانی بیجاست..
عشق اینجا و تو اینجا
و خدا هم اینجاست ...
لحظهها را دریاب،
زندگی فردا نه؛
همین امروز است ......!