یه نفر یه نصیحتی بهم کرد
که پشتش کلی آرامش بود ...
گفت : سوزنت گیر نکنه روی آدما،
روی حرفا ، روی اتفاقا ...
فقط رها کن ...
نیازی نیست
دنبال تحلیل هرچیزی باشی
فقط ببین و بگذر تا آرامش داشته باشی!
آدما وقتی نتونن بفهمنت قضاوتت میکنن!
هرگز از حرفهایی که مردم درباره تو میگویند نگران نشو.
هیچگاه کوچکترین توجهی به آن نشان نده.
همیشه فقط به یک چیز فکر کن:
داور خداست.
آیا من در برابر او روسفیدم؟
بگذار این معیار قضاوت زندگی تو باشد، تا بیراهه نروی...
تو باید روی پای خودت بایستی و تنها ملاحظهات این باشد که:
هرکاری انجام میدهم باید مطابق شعور خودم باشد.
تصمیمگیرنده باید آگاهی و شعور خودم باشد.
آنگاه خدا داور تو خواهد بود..
سهراب سپهری عزیز چه قشنگ میگه:
به چه میاندیشی؟
نگرانی بیجاست..
عشق اینجا و تو اینجا
و خدا هم اینجاست ...
لحظهها را دریاب،
زندگی فردا نه؛
همین امروز است ......!
یاد بگیرید همون موقع که لازمه باشید،
یه دقیقه بعد، یه ساعت بعد، یه روز بعد،
یه ثانیه بعد، دیگه اون لحظه نیست!
دستها سرد میشن، احساسات تهنشین
میشن، طوفانها آروم میشن،
آتیشها خاموش میشن ...
آخرش فقط این به یاد میمونه که
به موقع بودی کنارم یا نه ...!
سبزخواهمشد؛
یاد بگیرید همون موقع که لازمه باشید، یه دقیقه بعد، یه ساعت بعد، یه روز بعد، یه ثانیه بعد، دیگه اون ل
+++حق تا ابد
همین رو یاد بگیریم توی زندگی کافیست!
کاش ادمها میدونستن چه زمانی باید باشن.