ای خوشا روزا که ما معشوق را مهمان کنیم دیده از روی نگارینش نگارستان کنیم گر ز داغ هجر او دردی است در دل‌های ما ز آفتاب روی او آن درد را درمان کنیم او به آزار دل ما هر چه خواهد آن کند ما به فرمان دل او هر چه گوید آن کنیم مولانا...

دل‌خوشم با غزلی تازه، همینم کافی‌ست تو مرا باز رساندی به یقینم، کافی‌ست قانعم، بیشتر از این چه بخواهم از تو گاه‌گاهی که کنارت بنشینم کافی‌ست گله‌ای نیست، من و فاصله‌ها هم‌زادیم گاهی از دور تو را خوب ببینم کافی‌ست آسمانی! تو در آن گستره خورشیدی کن من همین‌قدر که گرم است زمینم کافی‌ست من همین‌قدر که با حال و هوایت گه‌گاه برگی از باغچه‌ی شعر بچینم کافی‌ست فکر کردن به تو یعنی غزلی شورانگیز که همین شوق مرا، خوب‌ترینم کافی‌ست!

در خیالات خودم در زیر بارانی که نیست می رسم با تو به خانه،از خیابانی که نیست می نشینی روبه رویم خستگی در میکنی چای می ریزم برایت توی فنجانی که نیست باز میخندی و میپرسی که حالت بهتر است؟ باز میخندم که خیلی...!گرچه میدانی که نیست شعر میخوانم برایت واژه ها گل می کنند یاس و مریم می گذارم توی گلدانی که نیست چشم می دوزم به چشمت،می شود آیا کمی دست هایم را بگیری بین دستانی که نیست؟ وقت رفتن می شود با بغض می گویم نرو پشت پایت اشک می ریزم در ایوانی که نیست میروی و خانه لبریز از نبودت میشود باز تنها میشوم با یاد مهمانی که نیست رفته ای و بعد تو این کار هر روز من است باور اینکه نباشی کار آسانی که نیست!

شبیه چه کسی می‌شوی .. ! انسان‌ها شبیه آن‌هایی که با او بیشترین رفت و آمد فکری و روحی و رفتاری را دارند ، می‌شوند .. ! با هر چه مدتی انس گرفتی ، دقیقاً او می‌شوی .. ! شبیه اطرافیان‌ت می‌شوی نه الزاماً کتابخانه‌ات .. ! ‌

-بهترین جمله ای که توی عمرم خوندم..

-خورشید‌خانوم‌هستم- حالُ‌احوالِ‌دلتون؟ خوبین؟😍

وقتِ اذان التماس دعا داریم❤️

تو‌ خواهی خندید ...

زندگی در غم و غم در دل و دل در سینه قفسی در قفسی در قفسی در قفسی...

غم مخور جانا در این عالم،که عالم هیچ نیست.

حرفی که از ته دلِ خودت برا عزیزت بنویسی واقعی تره....!🤍