یکی از دلایلی که به برند تسکو وفادارم:

چقدر باید بیچاره باشی، چقدر باید لول های بیچارگی رو رد کرده باشی که وقتی توی تمام ساعات روز تولدت تمام تلاشتو کردی که گریه نکنی، آخرش بزنی زیر گریه...

همین یذره شانسی هم که آوردم صدقه سر امام رضاست... مگه امام رضا هوامو داشته باشه... هر لحظه ای که امروز احساس کمی شادی کردم، کادوی تولد آقا بهم بود...

من که می‌دونم تا هیمنجاش هم فقط بخاطر امام رضا دووم آوردم ولی نمی‌تونم ثابت کنم:

امام رضا، قربونت برم... دیگه بسمه. دیگه نمی‌تونم... قربونت برم می‌دونم تا همینجاش هم تو مثل کوه پشتم بودی... ولی نمی‌کشم دیگه... میشه توی همین روز تولدم، یا این وضع رو تموم کنی یا من رو؟

ولی چقدر قشنگه آدم تو روز تولدش بمیره ها.

راستی، این اولین کادو تولد امسالم بود.

و این از طرف مامانم.

همین قدر نزدیک بودم... :)

وارد این سایت بشید و شمعی به یاد رهبر عزیزمون روشن کنید: https://irancell.ir/p/327530/supreme-leader-funeral

ولی ما آقامون رو به خاک نسپردیم؛ بلکه به امام رضا (ع) سپردیم‌... :)