درستتر این بود که
من هرگز بودن شما رو نفهمیدم که درکی از نبودن شما داشته باشم.
غم عزیز من ..
انقدر محتوا برای گریه کردن و غم خوردن فقط در مورد شما وجود داره که خدا افزون کند در هجر تو صبر کم ما را.
آخرای سال ۹۹ بود که Frozen 2 رو دیدم
خیلی دنبال فقط لذت بردن نبودم.
میخواستم میون اون خیل جذابیت بصری یه جملهای، یه مفهومی، یه چیزی ازش برام بمونه.
اون موقعها تازه شروع این اخلاقم بود ..
حقیقتا خیلی چیزی از ماجراش یادم نیست ولی اون صحنهای که تصمیم گرفتم بهخاطر بسپارمو چرا
و اون یه نیمجملهای که کل فیلم براش ساخته شده بود: کارِ درست بعدی.