احساس پایان حتی با پیروزی، معنازداست؛ روزمرگیه. تکراره. پوچیه. ترس‌ناکه. خیلی ..

-

دلم، مشروحِ اخبار است ..

پس از تو نبودم، اگر چه نمُردم ..

مصداق عجیبی از این‌ جمله بودی

🔖 هرکسی سوال دارد که چرا رزمنده پای لانچر می‌گفت «حاضرم ثواب کارم را تماما با یک دقیقه حضور شما در خیابان عوض کنم»، حتما این توئیت این مردک حقیر و پست و رذل و جنایتکار را بخواند، 🔖 رسما میگوید تا ما مردم کف خیابان هستیم، ایران نه توان موشکی را تسلیم میکند، نه توان هسته‌ای را تسلیم میکند و نه از محور مقاومت دست میکشد و بلکه غرامت هم میگیرد، حزب الله را هم حفظ میکند و تحریم ها را هم رفع میکند. 🔖 یا صاحب الزمان! منِ ناچیز را بابت همان چند شبی که در خیابان نبودم، ببخش و توفیق حضور در خیابان را هر شب به من بده که منت بر سرم میگذاری.

مسئله اینه که، برای حفظ دستاوردها نباید به آدم‌ قبل برگشت. ‌‌

پناه بر خدا از روزی که وسط جنگ بودن فراموش بشه. ‌

نمی‌دونم متوجه کم شدن نور شهر شدید یا نه ولی مشخصه که تبعات جنگ کم‌کم نمود می‌کنه ‌.. ‌‌‌‌

انقد این معنا داره تا فردا می‌تونم مصادیق‌شو بشمارم. ‌‌