شب تنهایی‌ام در قصد جان بود خیالت لطف های بیکران کرد

یک نفر اینجا دلش تنگ است، باور می کنی؟ یک گذر بر قلب او، یکبار دیگر می کنی؟ یک نفر دارد، هوای پر کشیدن، در دلت یک سفر، شهباز من، با این کبوتر می کنی؟ ماه من، چشمان زیبایت، مرا دیوانه کرد با من دیوانه، ای زیبای من، سر می کنی؟ گل بده در باغ دل، تا جان دهم در پای تو گل بده، کاشانه ی دل را، معطر می کنی ساعتی پیشم نشین، من خسته ام از زندگی خستگی را از تنم، با بوسه ای در می کنی؟

نه حرف عشق با کسی بزن نه لاف جنون که هر کجا خبری هست ادعایی نیست ..

هجومِ خاطرہ ها ، بغض ، گریه ، دلتنگی چه چیزها كه به همراه خویش شب دارد ..