‌ من را نکشان به سمتِ لبهای خودت برگرد برو بخواب در جایِ خودت ، می‌خواهی اگر ببوسمت حرفی نیست اما همه‌ی عواقبش پایِ خودت .

‌ فاز مثبت می‌دهد معشوقه‌ای که مذهبی‌ست هم خدا داری و هم خرما ، عجب حالی شود .

‌ اگر گناه ، بوسه بر لبهای توست! من از همان نگاهِ نخست گناهکارم .

چه کسي گفت که مستي فقط از جام شراب است ؟ من ز میخانه‌ي چشمان تو هر لحظه خرابم ..

در دو چال گونه ات دنیای من جا میشود، عاشق دنیای خویشم لحظه ی خندیدنت؛

کودکی بودم که مسحور از تماشا می‌دوید گاه اگر در راه دستت را رها کردم ببخش . .

شده دل‌تنگِ کسی باشی و از شدتِ حزن وحشی و هار شوی، پاچه بگیری همه را ؟

در مذهب ما شراب حرام است دلبر ، ز غم دوری تو نوشابه مینوشم دگر ..

در ایـن طوفان ك ِماهي هم به دریـا دل نخواهد زد ، کجا با کشتي‌ات بردي دلم را ناخدای ِمن !؟

مثلا عاشـِق یک مذهـَبی گیر شوی ؛ هدیه قرآن بدهد بوسه به جلدش بزنی .

آتشی بودی و هر وقت تو را می‌دیدم ؛ مثل اسپند دل‌م جای خودش بند نبود .

اگر گم می‌شـَوم در چشم ِتو تقصیر از مـَن نیسـت ، که چشمـَت قدر ِصدها جـَنگ مفقودالاثر دارد .