اولین باری که دیدم ماه رخسارِ تورا ‌، اشهدی خواندم و رفتم سوی تشییعِ دلم ‌..

قدری آرام بگیر ای دل دیوانه‌ی من ، چند روزی برود فاطمیه می‌آید ..

عشق ما را پیِ کاری به جهان آورده‌ست ادب این است که مشغولِ تماشا نشویم ..

شرط بستم با دلم یکبار از او بگذرم ، سوی من چرخید و لبخندش توانم را گرفت .

دیدمش زود مرا دید و کمی‌ هم خندید ، خواب اینگونه مگر مثل شکر هم داریم ؟

یکی را دوستش داری که او دنبال غیر از توست، کجا دیدی جهانی را به این شوریده احوالی؟

گفتم سلام خواند که من عاشق توام ، قربان هر چه آدم تحصیل کرده است .

چه بی‌ذوقند آدم‌های اطرافت اگر حتی ، برای لحظه‌ای چشم از تماشای تو بردارند .

شب تنهایی‌ام در قصد جان بود خیالت لطف های بیکران کرد

یک نفر اینجا دلش تنگ است، باور می کنی؟ یک گذر بر قلب او، یکبار دیگر می کنی؟ یک نفر دارد، هوای پر کشیدن، در دلت یک سفر، شهباز من، با این کبوتر می کنی؟ ماه من، چشمان زیبایت، مرا دیوانه کرد با من دیوانه، ای زیبای من، سر می کنی؟ گل بده در باغ دل، تا جان دهم در پای تو گل بده، کاشانه ی دل را، معطر می کنی ساعتی پیشم نشین، من خسته ام از زندگی خستگی را از تنم، با بوسه ای در می کنی؟

نه حرف عشق با کسی بزن نه لاف جنون که هر کجا خبری هست ادعایی نیست ..

هجومِ خاطرہ ها ، بغض ، گریه ، دلتنگی چه چیزها كه به همراه خویش شب دارد ..