این داره اذیتم میکنه که امسال نسبت به همهچیز بيحس بودم، حتی کوچك ترین ذوقهای زندگي هم دیگه نتونستن خوشحالم کنن.
گاهی اوقات به این فکر میکنم كه زندگي همه براشون سخته ؟ همه گاهی اوقات میگن کاش بدنیا نمیاومدم ؟ همه از زندگي خسته میشن ؟ بعد تو همین فکرا میون ِسایهٔ های زندگي نور ِامید پیداش میشه و همهچیز تغییر میکنه ؟ .