بسم اللّٰه الرحمن الرحیم حمد و سپاس بی‌کران، سزاوار پروردگار یکتایی است که از سر فضل و کرم، نعمت عقل و اختیار را به انسان ارزانی داشت تا در پرتو آن، راه معرفت و کمال را آگاهانه بپیماید. سپاس خداوندی را که توفیق اندیشیدن، آموختن و قلم‌زدن را نصیب این بنده ناچیز کرد و فرصتی بخشید تا گامی هرچند کوچک در مسیر دانش بردارم. این بضاعت مزجات را با نهایت خضوع و خشوع، به پیشگاه حضرت ولی‌عصر، حجة‌ بن‌ الحسن العسکری (عجّل‌ اللّٰه تعالی فرجه الشریف) تقدیم می‌کنم؛ امید آن‌که به لطف عنایات آن حضرت، این تلاش ناچیز مقبول اُفتد و توفیق خدمت در مسیر حق و حقیقت همواره نصیبمان باشد. با قلبی سرشار از ارادت و اندوه، یاد و نام رهبر شهید، حضرت آیت‌ اللّٰه العظمیٰ خامنه‌ای (رضوان‌ اللّٰه تعالی علیه)، را گرامی می‌دارم؛ عالمی که این پژوهش، وام‌دار اندیشه‌ها، رهنمودها و میراث فکری اوست. این اثر در روزگاری آغاز شد که از حضور و هدایت ایشان بهره‌مند بودیم؛ اما دریغ که دست جنایت دشمن، آن عالم ربانی و استاد بی‌بدیل فکر را به فیض شهادت رساند. اگرچه فقدان ایشان داغی ماندگار بر دل‌هاست، اما میراث فکری و معنوی‌شان همچنان چراغ راه هدایت این مسیر خواهد بود. از خداوند متعال مسئلت دارم در پرتو عنایات حضرت ولی‌عصر (عج) و به برکت میراث گران‌سنگ شهیدان و عالمان راه حق، ما را در پیمودن مسیر علم، حقیقت و پاسداری از هویت و باورهای دینی، ثابت‌قدم بدارد. ۲ مهر ۱۴۰۵ مهدی تقیلو #کارشناسی‌ارشد #علوم‌سیاسی #پایان‌نامه #دانشگاه‌باقرالعلوم‌

مثل آن شیشه که در همهمه‌ی باد شکست ناگهان باز دلم یاد تو افتاد، شکست همه دیدند که لبخند به لب دارم باز ناله‌ای بود زِ لب ماند و به فریاد شکست به گمانم که در این خانه پناهی مانده‌ست تکیه‌گاهم به همان لحظه زِ بنیاد شکست #حرم‌حضرت‌معصومه‌سلام‌اللّٰه‌علیها

💠 تعابیر عجیب امام خمینی (ره) در مورد علم اخلاق 🔹 حتّى علماء اخلاق هم كه تدوين اين علم كردند، يا به طريق علمى ـ فلسفى بحث و تفتيش كردند مثل كتاب شريف «طهارة الأعراق» محقق بزرگ «ابن مسكويه» و كتاب شريف «اخلاق ناصرى» تأليف حكيم متألّه و فيلسوف‌ متبحِّر افضل المتأخّرين نصير الملّة و الدّين‌ ـ قدّس اللّه نفسه الزكيّة ـ و بسيارى از [قسمت‌هاى‌] كتاب «احياء العلوم» «غزالى» و اين نحو تأليف علمى را در تصفيه اخلاق و تهذيب باطن تأثيرى بسزا نيست، اگر نگوييم اصلًا و رأساً نيست و يا از قبيل تاريخ الأخلاق است ـ به اصطلاح نويسنده ـ كه مشتمل بر قصص و حكايات و امثال و وقايع است، كه صَرف وقت در آن انسان را از مقصد اصلى بازمى‌دارد. 🔸 كتاب «احياء العلوم» كه تمام فضلاء او را به مدح و ثنا ياد مى‌كنند و او را بدء و ختم علم اخلاق مى‌پندارند، به نظر نويسنده در اصلاح اخلاق و قلع ماده‌ فساد و تهذيب باطن كمكى نمى‌كند، بلكه كثرت ابحاث اختراعيّه و زيادى شعب علميّه و غير علميّه آن و نقلهاى بى‌فايده راست و دروغ آن‌ انسان را از مقصد اصلى بازمى‌دارد و از تهذيب و تطهير اخلاق عقب مى‌اندازد. 🔹 بالجمله، به نظر قاصر، اخلاق علمى و تاريخى و همين طور تفسير ادبى و علمى و شرح احاديث بدين منوال از مقصد و مقصود دور افتادن و تبعيدِ قريب نمودن است. نويسنده را عقيده آن است كه مهم در علم اخلاق و شرح احاديث مربوطه به آن يا تفسير آيات شريفه راجعه به آن، آن است كه نويسنده آن با ابشار و تنذير و موعظت و نصيحت و تذكّر دادن و يادآورى كردن، هر يك از مقاصد خود را در نفوس جايگزين كند. و به عبارت ديگر، كتاب اخلاق، موعظه كتبيّه بايد باشد و خود معالجه كند دردها و عِيبها را، نه آن كه راه علاج نشان دهد. 🔸 ريشه‌هاى اخلاق را فهماندن و راه علاج نشان دادن، يك نفر را به مقصد نزديك نكند و يك قلب ظلمانى را نور ندهد و يك خُلق فاسد را اصلاح ننمايد. كتاب اخلاق آن است كه به مطالعه آن، نفس قاسى نرم، و غير مهذّب مهذّب، و ظلمانى نورانى شود؛ و آن، به آن است كه عالِم در ضمن راهنمايى، راهبر و در ضمن ارائه علاج، معالِج باشد و كتاب، خود، دواىِ درد باشد نه نسخه دوانما. 🔹 طبيب روحانى بايد كلامش حكمِ دوا داشته باشد نه حكم نسخه. و اين كُتب مذكوره نسخه هستند نه دوا، بلكه اگر جرأت بود مى‌گفتم: «نسخه بودن بعضى از آنها نيز مشكوك است»، ولى از اين وادى صرف نظر كردن اولى است. 📚 ر.ک: شرح حديث «جنود عقل و جهل»، امام خمینی، ج۱، ص۱۱. 👈 نکات #اخلاقی بیشتر را اینجا ببینید. 🔰 سطوح عالی مدرسه شهیدین قم

🌀 معرفی کتاب: سیاست‌های خیابانی 🖋 نویسنده: آصف بیات 🌍 با توجه به اتفاقات فرانسه و شکل‌‌گیری جنبش‌های اعتراضی در اروپا، خواندن این کتاب را به دانش‌‌پژوهان توصیه می‌کنم. 📌 متن یادداشت در فرسته‌ی بعدی... 🗂 #خلاصه_کتاب 🆔@Sayeh_Rooshan

🌀 معرفی کتاب: سیاست‌های خیابانی 🖋 مهدی تقیلو؛ نویسنده و سیاست‌پژوه 📜 آصف بیات با نگاهی بوم‌شناسانه به دنبال تحلیل تحولات اجتماعی در خاورمیانه است. وی برای توضیح سیاست هویت در جوامع خاورمیانه‌ای اصطلاحاتی مانند سیاست‌های خیابانی، ناجنبش‌های اجتماعی و پیشروی آرام را به کار می‌گیرد. وی سپس می‌گوید فرودستان شهری، تهیدستان و سرخوردگان در این جوامع از رهگذر پیشروی آرام و مبارزات ساده هر روزه، زندگی و جامعه جدیدی برای خود و واقعیت‌های شهری متفاوتی در شهرهای خاورمیانه رقم می‌زنند. ✅ از نظر وی، سیاست مخالفت به‌طور عمده در ساز و کار شهری ایجاد می‌شود و بروز می‌یابد. وقتی مردم از قدرت انتخابات برای تغییر امور محروم می‌شوند، ممکن است به قدرت نهادی متوسل شوند (اعتصابات دانشجویی یا کارگری) تا از طریق واردکردن فشار بر مقامات، آن‌ها را به ایجاد تغییر وادارند؛ اما برای دیگر اتباع شهری (همچون بیکاران، زنان خانه‌دار و آدم‌های بی‌نام و نشان) که به‌طورساختاری از قدرت نهادینه در ایجاد اختلال بی‌بهره‌اند، خیابان قلمرو اول و آخر مبارزه است. 🎯 از نظر بیات، در حال حاضر حتی مردم عادی، تهیدستان شهری، زنان و جوانان در حال آشنایی با جهان‌اند. این آشنایی در هنگامه نارضایتی از وضع موجود جامعه، افراد را به سمت تغییر در جوامعشان از رهگذر مطلوبیت‌های جهانی سوق می‌دهد. آنان از طریق فضاهای جدید تلاش می‌کنند نارضایتی خود را بر زبان آورند و به منظور دستیابی به زندگی بهتر ابراز وجود کنند. ابزارهای تغییر جوامع صرفاً به تظاهرات و انقلاب توده‌ای محدود نمی‌شود. آن‌ها بازتاب بسیج مردمی‌اند؛ اما مردم بیشتر به آن‌چه وی «ناجنبش» می‌نامد، روی می‌آورند. از نظر او، سیاست مبارزه و «ناجنبش‌های اجتماعی» ابزار فهم تغییرات معنادار در خاورمیانه است. 🔸 ناجنبش‌های اجتماعی به کنش‌های جمعی فعالان غیرجمعی گفته می‌شود. آن‌ها برآیند رفتارهای یکسان تعداد کثیری از مردم عادی‌اند که کنش‌های پراکنده اما یکسانشان تغییرات اجتماعی گسترده‌ای را به وجود می‌آورد؛ حتی اگر این رفتارها تابع هیچ ایدئولوژی یا رهبری و سازماندهی مشخصی نباشند. سیاست‌های خیابانی ظرف ناجنبش‌هاست. در سیاست خیابانی علاوه بر منازعه میان مقامات و گروه‌های غیررسمی و فاقد نهاد، منازعه بر سر کنترل فضا و نظم عمومی در جریان است. خیابان‌ها به عنوان فضاهای جنبش نه‌تنها مکان‌هایی هستند که مردم نارضایتی خود را در آن‌ها به زبان می‌آورند، بلکه هویت خود را می‌سازند، همبستگی‌ها را گسترش می‌دهند و اعتراض خود را فراتر از محافل دم‌دست می‌کشانند. وی این فضا را خیابان سیاسی و سیاست عمل در آن را سیاست خیابانی می‌نامد. 🔹 دست‌فروشانی که فعالانه بساط خود را در خیابان پهن می‌کنند و کسانی که پارک‌های عمومی، زمین‌ها یا پیاده‌روها را اشغال می‌کنند، امتیازات انحصاری دولت را به چالش می‌کشند و ممکن است با تلافی آن مواجه شوند. زنانی که مدیریت مردسالارانه در جامعه را نمی‌پذیرند و دعوای برابری جنسیتی دارند و به قوانین تبعیض جنسیتی اعتراض می‌کنند نیز شکلی از ناجنبش‌ها را می‌سازند. آنان تلاش می‌کنند از طریق کمپین‌ها به بسیج زنان معمولی در سطح ملی ضد قوانین تبعیض‌آمیز مبادرت ورزند؛ به فعالیت‌های بیرون از خانه به‌ویژه فعالیت‌های مردانه، ورزش، تحصیلات عالیه، موسیقی و اشتغال روی آورند. در پارک‌های عمومی با پوشش‌های نامناسب ظاهر شوند و در جنگ فرسایشی با مأموران امر به معروف و نهی از منکر، حجاب اجباری را در انظار عمومی به چالش بگیرند و با عادی‌کردن بیرون‌گذاشتن موها از روسری مبارزه کنند. جوانان جهانی‌شده نیز از طریق سبک زندگی متفاوت به این کارزار وارد می‌شوند. ⚠️ اما منطق کنش در ناجنبش‌ها چیست؟ در پاسخ، بیات معتقد است که قدرت ناجنبش‌ها در اتحاد عاملان آن‌ها نیست (کما اینکه جنبش‌های اجتماعی این‌گونه‌اند)، بلکه در قدرت «بی‌شماران» است؛ یعنی بسیاری از مردم که همزمان کارهای مشابهی را هر چند به صورت‌های گوناگون انجام می‌دهند. حال که ناجنبش‌ها کنش جمعی تابع منافع و هویت‌های مشترک در داخل گروه منفرد و اَتمیزه است، پرسش این است که چگونه باید گرد هم آیند و به همراه یکدیگر عمل کنند؟ درحالی‌که هویت‌های مشترک اساس عاملیت‌های ناجنبش‌ها برای کنش جمعی‌اند؛ اما این هویت‌ها چگونه در میان سوژه‌های پراکنده و اَتمیزه ساخته می‌شوند؟ در پاسخ باید گفت: این همبستگی‌ها در فضاهای عمومی، گوشه و کنار خیابان، در محل کار و مانند آن، به صورت شبکه‌های انفعالی ساخته می‌شوند. افراد همدیگر را می‌شناسند و با استفاده از صداهای مشترک، نمادها (مثل: رنگ، دستبندها و تی‌شرت‌ها) و هر آن‌چه به همبستگی آنان در زمانه عسرت یاری رساند، به مقاومت در برابر دولت می‌پردازند. 〰️〰️〰️〰️〰️ #مغز_کتاب #آصف_بیات 🆔@Sayeh_Rooshan