من با خودم عهدی در دل بستم که تا روز آخر عمرم،
هر روز حداقل به یک نفر، یک شهید رو معرفی کنم.
ولی امشب به شما اینو میگم که زندگی شهدا رویایی
نیست و رسیدن به یک زندگی شهدایی هم رویا نیست
هر یک از شماها میتونین... میتونین همت کنید و
دلتون رو اهل همت بکنید که از این دنیای پرگناه
قیام کنه! برای خدا هم قیام کنه!
یه همتی کنید و از لحاظ وجودی بلند شید
در این دنیا که همه اهل توقف و متوقف
شدن در دنیا هستن، شما متحرک باشین و عبور کنین.
اهل حرکت باشین.
یه صفات از صفات اهل بیت رو روی خودتون یکی یکی کار کنید... به هرکدوم از امام ها بیشتر شبیه بشی
اون دنیا همون امام تورو در پناه خودش میگیره...
شک نکنید هرچقدر که ما این دنیا نیاز به نگاه امام داریم
اون دنیا در اون سرا که برادر برادرش رو نمیشناسه، صدبرابر بیشتر به نگاه امام و پناه امام نیاز داریم...
حالا بعد از صفات اهل بیت
میرسیم به صفات شهدا
که آدمایی مثل ما بودن....
آدمهایی مثل ما با تلاش برای شبیه شدن به خوبان عالم
از همون مسیری که بالاتر باهم مرور کردیم....
ما چقدر تلاش داریم؟ اصلا اهل مراقبه هستیم؟ اصلا برای روحمون تلاش میکنیم؟ یا همهی تلاشهامون صرفاً مادی شده و برای جسممون شده؟
من الان میخواستم بگم شهید نمیتونید بشید
شهدایی که میتونید بشید؟
ولی با خودم گفتم, چرا نتونیم اون دنیا هم تو زمرهی شهدا قرار بگیریم و شهید بشیم؟