ما چقدر تلاش داریم؟ اصلا اهل مراقبه هستیم؟ اصلا برای روحمون تلاش میکنیم؟ یا همهی تلاشهامون صرفاً مادی شده و برای جسممون شده؟
من الان میخواستم بگم شهید نمیتونید بشید
شهدایی که میتونید بشید؟
ولی با خودم گفتم, چرا نتونیم اون دنیا هم تو زمرهی شهدا قرار بگیریم و شهید بشیم؟
ولی خدا میگه اِ زرنگی؟ یکی از اصل های تمرین شهید بودن همینه که تو به خودت و نفست مطمئن نباشی
سِلــSeLvaــوا
ولی خدا میگه اِ زرنگی؟ یکی از اصل های تمرین شهید بودن همینه که تو به خودت و نفست مطمئن نباشی
و درواقع باید همیشه از عاقبت خودت بترسی
یه عاقبت ترسی ای باید تو وجودت باشه همیشه...
باز شبهای آینده بیشتر حرف میزنیم
ولی حتما اهل تفکر باشید.
تو خلوتهاتون به حرفهایی که بینمون زده میشه فکر کنید
من نه بلدم حرف بزنم
نه بلدم روضه بخونم
ولی نمیخوام این نابلدی هارو توجیه نفس قرار بدم
و جز توجیهات نفسانی قرار بگیره که باعث بشه
دست رو دست بزارم و هیچ قدم و قلمی برندارم...
به اندازهی وسعِ ناقابلی هست که دارم و
امیدوارم روی وسع وجودی تک تک شما
تاثیراتشو بزاره.. اگر وسعت پیدا کردید
منو هم دعا کنید... روحی و قلبی و فکری فرقی نداره..
اخرین حرفم همین باشه که اصلا
هیچ جوره به خودتون اجازه ندید که در
این آخرالزمان، اهل دست رو دست گذاشتن باشید
و بجاش، دست بجنبونید برای رسوندن خودتون
به قافله... برای یاری امام زمان و برای یار آوردن به خیمهی امام زمان که اگه یک نفرو بیاری و به امام زمان
وصل کنی، بدان تو یارِ یاری....