امروز بعد از برنامه ، با حاج آقای حسینی قمی رفتیم دیدن حاج آقای قرائتی وقتی رسیدیم مسئول دفترشون گفت که حاج آقا گفتند که تا من بیایم پایین ، به مهمانها بگویید به این تابلویی که اینجا هست دقت کنند ازشون پرسیدیم کدام تابلو؟ تابلویی که تصویر عکس نماز جماعت رهبری در جشن تکلیف پسران بود را به ما نشان دادند (عکس دوم) عکس را دیدیم اما منظور حاج آقای قرائتی را نفهمیدیم! دقایقی بعد حاج آقا آمدند و بعد از حال و احوالپرسی گفتند عکس را دیدید؟ گفتیم بله حاج آقای قرائتی در حالیکه عکس نماز جماعت دانش آموزان را در دست داشتند با قدری بغض گفتند من چند روزیست که فکرم مشغول این است که ما برای این نوجوانهایی که تعدادیشون در این تصویر هستند کاری نکردیم! دشمن دندانش را تیز کرده که نوجوانهای ما را به چنگ خود اسیر کند و ما روحانیون و مبلغین کار به درد بخوری برای جذب نوجوانها به دین نکرده ایم @BisimchiMedia

🔺وقتی طلبه به مرجع تقلید گفت: "من تو را اعلم نمی دانم" 🔸🔸🔸🔸

⚠️وقتی مدرسه نابرابری را تثبیت می کند 📝 فردین علیخواه عضو گروه جامعه‌شناسی دانشگاه گیلان در یادداشتی نوشت: 👈از بعضی خانواده‌ها سؤال می‌کنم که برای تحصیل فرزندشان چقدر شهریه پرداخت کرده‌اند. با شنیدن پاسخ، بی‌اختیار سوت ممتدی می‌زنم! به زمین نگاه می‌کنم و سرم را به چپ و راست تکان می‌دهم. از کسانی که این مبالغ هنگفت را پرداخت کرده‌اند می‌پرسم که این پول را در ازای دریافت چه خدماتی پرداخت کرده‌اند. ❗️می‌گویند: دو زبان خارجی یاد می‌دهند، معلم نقاشی‌شان فلانی است، موسیقی و حرکات موزون یاد می‌دهند، کلاس‌های ورزششان در فلان باشگاه است، از انواع هنرها می‌توانند یکی را انتخاب و فرد شناخته‌شده‌ای در آن هنر به آن‌ها درس بدهد، غذایشان تحت نظر یک متخصص تغذیه است، آن‌ها را به موزه‌ها، گالری‌ها و کتاب‌فروشی‌ها می‌برند، وضعیت پزشکی‌شان مدام چک می‌شود، برنامه‌های مشترک هنری با حضور والدین ترتیب می‌دهند، برایشان کلاس قصه‌گویی و شاهنامه‌خوانی برگزار می‌کنند و ... 👨🏻‍🎓 بوردیو؛ جامعه‌شناس فرانسوی چند دهه قبل به نقد جدی نظام آموزشی فرانسه پرداخت. او معتقد بود که کارکرد نظام آموزشی آن است که دانش‌آموزان را برای زندگیِ پس از مدرسه یا دانشگاه توانمند کند و به آن‌ها مهارت‌های لازم برای فرهیخته بودن را بیاموزد. منظور او از فرهیختگی، کسب منش‌ها و شیوه‌های درک جهان، و نیز مهارت‌هایی بود که با داشتن آن‌ها افراد احساس نکنند که در مقایسه با سایرین چیزی کم دارند. مثلاً دانش‌آموزان پس از اتمام دوره تحصیل بتوانند به یک زبان خارجی حرف بزنند، وقتی یک تابلوی نقاشی دیدند بگویند که این تابلو در چه سبکی نقاشی شده است، اگر به یک موسیقی گوش کردند بگویند که این موسیقی در چه سبکی است، نام سازهای موسیقی را به‌درستی بدانند، با ایجاد ارتباط اجتماعی و نیز رفتار در موقعیت‌های اجتماعی مختلف نظیر رستوران یا گالری‌های هنری آشنا باشند. درمجموع توانایی درک و تعامل با عرصه اجتماع و هنر را کسب کنند. 👨🏻‍🎓از نظر او همه دانش آموزان با توان و قابلیت‌های یکسانی وارد نظام مدرسه نمی‌شوند. برخی از آن‌ها از قبل دارای خانواده فرهیخته‌ای هستند و روشن است که اگر در مدرسه چنین چیزهایی به دانش‌آموزان یاد داده شود توانایی‌ آنان صرفاً تکمیل خواهد شد چون از زمینه‌های قبلی برخوردارند. ولی عده‌ای از دانش آموزان هم هستند که در خانواده اصلاً چنین چیزهایی را نیاموخته‌اند و به تعبیری خانواده فقیری داشته‌اند. وظیفه نظام آموزش‌وپرورش آن است که روی این دانش‌آموزان بیشتر کار کند. به آنان بیشتر آموزش بدهد تا همپای دانش آموزان دسته اول شوند. امری که برخی آنرا تبعیض مثبت می‌دانند. نظام آموزش‌وپرورش باید وضعیت را عادلانه پیش ببرد تا درنهایت دانش‌آموزان با توانایی‌های مشابهی دوره تحصیل را به اتمام برسانند. 👨🏻‍🎓نظر بوردیو آن بود که نظام آموزشی فرانسه چنین نیست. درواقع نابرابری موجود در نظام آموزشی باعث می‌شود تا فقرا، با فرهنگ حاکم بر خانواده‌های فقیر وارد مدرسه شده و با همان فرهنگ خارج شوند. 🚨خانواده‌هایی که پولدارترند یا به تعبیر بوردیو سرمایه اقتصادی و فرهنگی بیشتری دارند فرزندان خود را به مدارس درجه‌یک می‌فرستند و خانواده‌های کم‌درآمد به مدارس ضعیف تر. نتیجه آنکه وارثان اقتصاد، هنر و سیاست همچنان وارث و مدعی این عرصه می‌مانند و وارثان فقر هم همچنان فقر را به نسل بعد از خود منتقل می‌کنند. نابرابری از طریق مدرسه مدام بازتولید می‌شود. بوردیو این امر را خشونت نمادین می‌داند. یعنی نظام آموزش‌وپرورش به شکل سمبلیک عده‌ای را از گردونه فرهیخته شدن و کسب مهارت‌های اجتماعی لازم برای زندگی امروزی کنار می‌گذارد. 🚨آنچه بوردیو چند دهه قبل در خصوص نظام آموزشی کشور فرانسه گفت ظاهراً به شکلی آشکار در کشور ما در حال وقوع است. متأسفانه در کشوری که در قانون اساسی‌اش بر آموزش رایگان تأکید شده است روزبه‌روز شاهد طبقاتی شدن امر آموزش هستیم. نکته جالب آنکه در مدارس دولتی هم شاهد طبقاتی شدن هستیم و مسئله فقط مدارس خصوصی/دولتی نیست. برخی از مدارس دولتی هم که در مناطق مرفه نشین شهرها قرار دارند با دریافت مستمر هزینه از والدین تلاش می‌کنند خدمات ویژه‌ای به دانش آموزان ارائه دهند. و دراین‌بین آنچه مشهود است آنکه: ❌مدرسه در ایران به‌تدریج تبدیل به سیستم تثبیت نابرابری‌های اجتماعی می‌شود. ژن‌های مرغوب که در خانواده‌هایی با سرمایه فرهنگی و اقتصادی بالا رشد می‌کنند به مدارس مطلوب می‌روند و می‌شوند وارثان اقتصاد و هنر، و ژن‌های نامرغوب که والدین مرغوبی! ندارند به مدارس ضعیف می‌روند و می‌شوند وارثان فقر!

۲ آینده خودتان را به مخاطره نیندازید! / مرتبط با حجاب و عفاف توسط احمدرضا هدایتی · شهریور ۲۴, ۱۴۰۲      انسان ذاتاً موجودی تنوع طلب، لذت‌جو و فرصت‌طلب و بر خلاف حیوانات که قوه شهوانی آنها به شکل فصلی بروز می‌کند، دارای قوه شهوانی مستمر است و لذا اگر نتواند بر خواسته‌های نفسانی خود لجام بزند، به موجودی شیطانی تبدیل می‌شود، که ممکن است مرتکب هر خیانت و جنایتی بشود.     بارها شنیده‌ام و احتمالاً شما نیز شنیده‌اید با این‌که احکام اسلامی در جهت رشد و تعالی انسان‌ها وضع شده و متضمن سلامت جامعه و نیز آرامش و آسایش انسان در ابعاد مختلف است، اما قبل از انقلاب اسلامی به خاطر بی‌توجهی به این احکام، به قدری فساد و ناامنی اخلاقی پنهان و آشکار در جامعه ما گسترش یافته بود که خانم‌ها و به خصوص دانشجویان دختری که اصالت خانوادگی داشتند و عفت و حیا برایشان حائز اهمیت بود، جرأت نمی‌کردند به تنهایی از شهری به شهر دیگر مسافرت کنند.      بررسی آمار ناهنجاری‌های اخلاقی و اجتماعی در کشورهای مختلف حتی در غرب بیانگر این واقعیت است که معمولاً زنانی که دارای پوشش و آرایش نامناسب و محرک هستند، قربانیان اصلی مفاسد اخلاقی در جامعه بوده و مورد تعدی و تجاوز قرار می‌گیرند و آمار ناهنجاری‌های ایران در قبل از انقلاب اسلامی نیز نشان می‌دهد که بیش از ۹۳ درصد زنانی که مورد ربایش یا تجاوز قرار می‌گرفتند و بعضاً به قتل می‌رسیدند، خانم‌های بی‌بندوباری بودند که پوشش مناسبی نداشتند و به‌اصطلاح به شکل نیمه‌عریان در جامعه حضور پیدا می‌کردند.      در واقع آزادی بی‌قید و شرط برای فسق و فجور، در آن دوران چنان شرایطی را به وجود آورده بود که آزادی حضور مطمئن و بدون نگرانی در جامعه را از اکثریت زنان با عفت و خانواده‌های با غیرت سلب نموده بود و تقریباً روزی نبود که خبری از ربودن و تجاوز و تعدی به حقوق زنان یا قتل آنان در مطبوعات منتشر نشود، اما به یُمن و برکت وجود انقلاب اسلامی در بسیاری از موارد حالا دختران دانشجو حتی شب‌ها نیز در کمال امنیت راهی دانشگاه محل تحصیل در سایر شهر می‌شوند.      به عبارت دیگر اگرچه حضور ناهنجار زنان در محافل عمومی باعث می‌شود تا بخش قابل توجهی از جامعه حتی مردان در معرض آسیب و عوارض نامطلوب این ناهنجاری‌ها قرار گیرند، اما بدیهی است که آسیب وارده به مردان به‌مراتب کمتر از آسیبی است که در ابعاد مختلف به خود زنان وارد می‌شود تا جایی که گاهی حتی جان آنان را نیز در معرض خطر قرار می‌دهد، در حالی که این مخاطرات برای مردان قابل توجه نیست و درست به همین دلیل است که مردان فاسد از حضور عریان زنان در جامعه استقبال می‌کنند.      البته از سال ۷۲ که میهمانان ناخوانده یعنی ویدئو و سپس شبکه‌های تلویزیونی ماهواره‌ای و اینترنت و فضای مجازی وارد خانه‌های مردم شدند و به خصوص طی یکی دو سال اخیر که برخی از افراد تحت تأثیر القائات مسموم رسانه‌های معاند کشف حجاب نموده‌اند، کمی نگرانی‌ها افزایش یافته و این تردید ایجاد شده که نکند، مجدداً آن وضعیت قبل از انقلاب یعنی همان شرایط ناامن و غیراخلاقی که هم اکنون در بسیاری از کشورهای جهان حتی در کشورهای اسلامی از جمله ترکیه نیز حاکم است، بازگردد و آزادی حضور امن در جامعه را از زنان و دختران مؤمن سرزمینمان سلب نماید.      در همین راستا چند روز قبل روایت سفر یک خانواده هموطن به این کشور (ترکیه) را می‌خواندم که معترف بودند، دیدن فیلم‌های شبکه‌های تلویزیونی این کشور، این سرزمین را در ذهن آنها به یک مدینه فاضله با امنیت و آزادی بیکران تبدیل کرده بود، تا جایی که در همین سالجاری تصمیم می‌گیرند، خانوادگی سفری به آنجا داشته باشند.      اما وقتی با واقعیت‌های این محیط خیالی و نظر سوء برخی از افراد بی‌بندوبار این کشور مواجه می‌شوند و رفتار برخی افراد مست لایعقل را در گوشه و کنار خیابان‌ها می‌بینند و با سایر ناهنجاری‌های اخلاقی و رفتاری برخی از مردم این دیار مواجه می شوند، تازه به عظمت و قداست سرزمین خود پی می‌برند.      تا جایی که به تعبیر خودشان، به محض رسیدن به فرودگاه امام خمینی (ره) در تهران از نگرانی نجات یافته و اشک شوق می‌ریزند و برای حفظ انقلابی که با تأکید بر حفظ ارزش‌های اسلامی امنیت جامعه را تضمین نموده، دست به دعا بر می‌دارند.      اگرچه اکثریت مردم کشور ترکیه نیز انسان‌هایی مؤمن و مقید به رعایت اصول و ارزش‌های اسلامی هستند، اما طبیعی است که در هر حال تقلید کورکورانه از فرهنگ منحط غربی که در بسیاری از کشورها ترویج یافته، آثار و تبعات خاص خودش را دارد و نمی‌تواند مانع از تعدی افراد فرصت‌طلب و شهوتران شود.

     نکات فوق حکایت از آن دارد که بسیاری از زنانی که کشف حجاب می‌کنند، واقعاً نمی‌دانند که با رفتار و گفتارشان چه مخاطرات و تهدیداتی را نه فقط برای خود که برای اعضای خانواده و به‌ویژه فرزندان و سایر هموطنانشان رقم می‌زنند.      آنها نمی‌دانند در حال بردگی و خدمت به مردان هرزه‌ای هستند که  با شعار  «زن، زندگی، آزادی» فقط و فقط در پی باز کردن راه برای ارضای خواسته‌های جنسی و غیراخلاقی خود هستند.      آنها نمی‌دانند که با این رفتارها و با ترویج و گسترش فساد در جامعه، نه‌تنها به آزادی دست پیدا نمی‌کنند، بلکه در واقع از خود سلب آزادی نموده و چه بسا زندگی خود را نیز از دست می‌دهند و بیش از همه متضرر می‌شوند و دیگر مثل گذشته قادر به حضور امن و ایمن در جامعه نخواهند بود.      توضیح؛ علاقه‌مندان در صورت تمایل می‌توانند، یادداشت‌های قبلی مرتبط با موضوع حجاب و عفاف را نیز با جستجوی واژه‌‌های «حجاب»، «زنان» و «خواب خرگوشی» در همین سایت (سایت ره‌توشه)، ملاحظه و مطالعه نمایند. احمدرضا هدایتی