به جایی رسیدم که آدما رو مثل آب خوردن از زندگیم حذف میکنم
کاری ندارم ک رفتارم خوبه یا بده یا فلان روانشناس درمورد اینجور شخصیت ها چی گفته
من آدمی ک بخواد لحظه ای باعث سلب آرامشم بشه درجا حذفش میکنم بدون احساس پشیمونی
-دِلَم بَرات خِیلی تَنگ شُده،
وَلی اَگه بی مَن خوشی گورِ بابایِ دِلِ مَن😔
الان اینطوریم که حس میکنم
با دوستام دوست نیستم
آدم مورد علاقه هیچکس نیستم
چه میدونم کلا به این دنیا تعلق ندارم.
جوری تو زندگیتون تلاش کنید که برسید به اینجا که شایع میگه:
«میخوام اون روزو ببینم به چشم که نگی سرنوشت؛ بگی با دست نوشت!»
دلا! دلالتِ خیرت کنم به راهِ نجات؟
مکن به فسق مباهات و زهد هم مفروش
• حافظ
به جای اینکه کفشت رو با لباست
ست کنی ؛ یاد بگیر
حرفت رو با عملت ست کنی .
هر چه انسانتر باشيم زخمها عميقتر خواهند بود. هر چه بيشتر دوست بداريم بيشتر غصه خواهيم داشت. شايد خاطرات بعضی از آنها تا ابد در ياد بماند اما رنجها داستانش فرق میکند تا عمق وجود آدم رخنه میکند و ما هر روز با آنها زندگی میکنيم انگار که اين خاصيت انسان بودن است.
ماییم و آستانهی عشق و سرِ نیاز
تا خوابِ خوش کِه را بَرَد اندر کنارِ دوست
- حافظ
جمله ی " الان چکار کنم حالت خوب شه " از صدتا دوستت دارم قشنگتره..>>>