هر چه انسان‌تر باشيم زخم‌ها عميق‌تر خواهند بود. هر چه بيشتر دوست بداريم بيشتر غصه خواهيم داشت. شايد خاطرات بعضی از آنها تا ابد در ياد بماند اما رنج‌ها داستانش فرق می‌کند تا عمق وجود آدم رخنه می‌کند و ما هر روز با آنها زندگی می‌کنيم انگار که اين خاصيت انسان بودن است.

ماییم و آستانه‌ی عشق و سرِ نیاز تا خوابِ خوش کِه را بَرَد اندر کنارِ دوست - حافظ

خوابیدن انقدر خوبه که هیچوقت تکراری نمیشه.

‌جمله ی " الان چکار کنم حالت خوب شه " از صدتا دوستت دارم قشنگتره..>>>

من مهر تو بر تارک افلاک نهم دست ستمت بر دل غمناک نهم هر جا که تو بر روی زمین پای نهی پنهان بروم دیده بر آن خاک نهم مولانا

اَللّهُمَّ الْعَنِ جِبْتَ و الطاغوتْ

بدترین حس؟! تلاش میکنم فراموشش کنم درحالی که منتظرشم...💔

پیش او دفن کنیدم که مگر زلزله‌ای... بعد صدقرن در آغوش کشاند ما را❤️‍🩹

گاهی بعضی‌ها رو خیلی راحت میبخشی، چوت دوست داری، بازم تو زندگیت باشن...

و من همیشه تو رو بخشیدم. چون تا ابد داشتنت بزرگترین رویای شبهامه...

خسته‌ام جانا برایم قهوه دم کن با شکر ، تلخی این زندگی دارد عذابم می‌دهد

ولی بیاید قبول کنید هر آدمی یه رفته ای داره که هنوز به رفتنش عادت نکرده. .