از صبح تا حالا یه سر دردی دارم که کلمات عاجزن از بیانش. به متلاشی شدن سرم راضیم ولی به ادامه این درد نه.

من آنِ توام، مرا به هر چه خواهی کن ؛ از تو همه نیکوست، گر چه خونم ریزی..

منو نیوشا خیلی رندوم وسط بحث کاملا جدی : زدی ؟ دوباره بزن وقت اقتداره بزن بوم بوم تل آویو، بوم بوم تل آویو

حس میکنم زندگی و خیلی جدی گرفتم

اینطوریه که یه مدت کلا میزنم تو کار مداحی همه آهنگا رو پاک میکنم کلا گوش نمیدم. یه مدتم کلا میزنم تو کار آهنگ اصلا مداحی گوش نمیدم. کلا میانه روی در کار من نیست. ولی شما تعادل داشته باشید دوستان تعادل خیلی چیز خوبیه.

یه دنیا غریبم، کجایی عزیزم ؟ :)

:)))))

رقیب من واقعا بسکتبال، باشگاه بسکتبال، توپ بسکتبال، کلاس بسکتبال، مسابقه بسکتبال، لعنت بر بسکتبال.

الان دقیقا حال معتادا رو درک میکنم.

بابام و خواهرم با عشق رفتن بیرون سیرابی بخورن، مامانم برا من و خودش پیتزا خرید. اختلاف طبقاتی و سلیقه در سطح خانواده بی‌داااد می‌کنه.

حالمعالی