پناه بر پروردگار عز و جل از دست پریا.
پناه بر پروردگار عز و جل از دست پریا.
پناه بر پروردگار عز و جل از دست پریا.
پناه بر پروردگار عز و جل از دست پریا.
هدایت شده از موسیقیشب.
در تاریخ بنویسید، بنویسید ایران رهبر خود را از دست داد، اما مردمش بدون اینکه دستوری از مقام های عالی بگیرند با لباس سیاه و بیرق مولایشان حسین به خیابان ها آمدند.
بنویسید وَ هذا يَوْمٌ فَرِحَتْ بِهِ آلُ زِيادٍ وَ آلُ مَرْوانَ و با الله اکبر صدای هلهلهشان را بُریدند.
بنویسید اینجا ایران است، لباس صورتی هارا به شهادت میرسانند و لباس سبزهایشان بیدارند، زندهاند، حتی اگر جسمشان نباشد.
بنویسید اینها ایرانیاند، بنویسید حتی عزاداریشان هم با حماسه همراه است و کسانی در سوگشان هلهله میکنند که عزای فرزندان خودشان هم شریف نیست.
بنویسید اینها هموطنانی دارند غیور.
در عراق، در یمن، در پاکستان، در هند.
بنویسید جنگ، جنگِ روزه داران لب تشنهٔ امت حسین است با خونخواران متعفن اپستین.
بنویسید اینجا ایران امام رضا است، پشتوانه این مردم قرآن است، با پرچم یا حسین به خیابانها میآیند و با روضه علی اکبر شهدایشان را بدرقه میکنند.
بنویسید که این ملت، ملت رمضان و محرم است. ملت قرآن به سر گرفتن های شب های قدر در رواقها و صحنهای حرم، ملت دسته های عزاداری روز عاشورا.
بنویسید.. نه! این یکی را خودمان به صفحات تاریخ حک میکنیم. ما مینویسیم، قطعاً ننتصر.
۱۴۰۴/۱۲/۱۱ - دوازدهم رمضان ۱۴۴۷