سپیدار؛
یعنی من جلو مامانم شرحه شرحهام بشم باز وایمیسته بالاسرم میخنده.
عقیدهاش اینه اگر به بچهای که میخوره زمین بخندی و شوخی کنی، خودشم میخنده و شاید درد کمتر اذیتش کنه.
ولی اگه خودتم بترسی و نگران دور و برش بچرخی، خودشم میزنه زیر گریه.
شاید اوایل ناراحت میشدم، ولی بعد فهمیدم داره یادم میده درد و کوچیک بشمرم و خودم بلند شم.
( همه اینا دلیل نمیشه من الان وحشی بازی در نیارمم از دردددد )