یه آشنای نزدیک؛ امّا دور. #او

حذف کردن آدم‌های-آدم‌های مهم- زندگیم بعد از تلاش کردن‌های بسیار برای نگه‌داشتنشون و روبه‌رو شدن با نخواستن اون‌ها، دیگه داره برام عادی می‌شه...‹:

و کاش وابسته نباشیم...

امشب نوشتن برات رو می‌خوام... ولی شرایط؟ نه فعلاً اجازه نمی‌ده. #او

آدم تا یه جایی برای عزیزهاش می‌جنگه... ولی بعدش دیگه کوبیدن آب تو هاونگه؛ اگر که این جنگ و تلاش، همه‌ش یک‌طرفه باشه!

بالاخره آخرین‌بارهایی هم وجود دارن...

آنجا دلتنگ نمی‌شوید؟ #او

با کدام منطق، میان حق و باطل ماندی و هیچ‌کدام را انتخاب نکردی؟

کتابی که هدیه گرفت برام به عنوان حرف‌هایی که توی سرمونه و درکشون می‌کنیم و برای ماست، واقعاً برای ماست و ازش ممنونم بابت انتخابش؛ هم انتخاب هدیه‌ش، و هم انتخاب عنوان هدیه‌ش.

اشک توام با خنده.

هنوز هم منتظر بازگشتت هستم...

حال او می‌داند و... من درمانده‌ام!