دیشب توام دلت تنگ شده بود که عکست اون‌جوری به من نگاه می‌کرد نه؟ #او

عجیبه که من دلتنگی تو رو حس نمی‌کنم! #او

من با دلتنگی چندین ساله‌م دست و پا می‌زنم و تو‌... #او

اولین سوالی که وقتی دیدمت ازت می‌پرسم اینه: اصلاً توی این چند سال، یک‌بار تلاش کردی که دلتنگیت رو بهم اثبات کنی؟ #او

دلم می‌سوزه که نتونستم با استاد دوایی کلاس بردارم... واقعاً حیف.

باز هم می‌خوابم، به امید دیدنت! #او

کاش همون اول، ازتون قول می‌گرفتم که وقتی فهمیدید، نگاهتون تغییری نکنه...

باید یه صندلی بیارم و بذارم کنار پنجره؛ برای شب‌های تنهایی...

گرچه جدیداً گریه همدم افکار مربوطم به تو شده، امّا من... من خیلی دارم تلاش می‌کنم حول محور تو فکر نکنم و مثل همیشه منکر وجودیتت بشم! #او

انگار هربار چند قطره به گریه‌های قبلیم برات اضافه می‌شه و نتیجه گریه‌ی بیشتره؛ آخرش سیل اشکایی که برای تو ریختم، منو تو خودشون غرق می‌کنن و میارن پیشت! #او

من گریه نکردم؛ ولی وابسته شدم!

دیدنت، حتی از دور هم نجات‌دهنده‌ست!