‌تو مبین جهان ز بیرون، که جهان درون دیده‌ست... - #مولانا @sher_shams

ازاین سرای زشت پناه می‌برم به شعر... پناه می‌برم به عشق... _ #نزار_قبانی ❥ @sher_shams

عشق، یک واژه ی بی ارزش و بی معنی بود... تا که یکباره خدا گفت که عشق است حسین (ع)♥️ #صل‌الله‌علیک‌یااباعبدالله @sher_shams

باید که ز داغم خبری داشته باشد ، هر مرد که با خود جگری داشته باشد حالم چو دلیری ست که از بخت بد خویش در لشکر دشمن پسری داشته باشد ! حالم چو درختی است که یک شاخه نا اهل بازیچه ی دست تبری داشته باشد سخت است پیمبر شده باشی و ببینی فرزند تو دین دگری داشته باشد ! آویخته از گردن من شاه کلیدی این کاخ کهن بی که دری داشته باشد سردرگمی ام داد گره در گره اندوه خوشبخت کلافی که سری داشته باشد ! #حسین_جنتی @sher_shams

روی هر صاحب جمالی را به مه خواندن خطاست گر رخی را ماه باید خواند، باری روی تو... #سعدی #روزنگار، ۴ شعبان، ولادت حضرت اباالفضل(ع) و روز جانباز @sher_shams

‌ وَر هیچ نباشد چو تُو هستی هَمه هست...!! 👤 #سعدی @sher_shams

عندلیبی که به هر غنچه دلش می لرزد بهتر آن است که هرگز به گلستان نرود #صائب_تبریزی #درنگ @sher_shams 🏕

داستان هشام بن عبدالملک و شاعرش

در دوران حکومت ولید بن عبدالملک اموى، ولیعهد و برادرش هشام بن عبدالملک به قصد حج، به مکه آمد و به آهنگ طواف قدم در مسجدالحرام گذاشت. چون به نزدیک حجرالاسود رسید، فشار جمعیت میان او و حطیم حائل شد، ناگزیر قدم واپس نهاد و بر منبرى که براى وى نصب کردند، به انتظار فروکاستن ازدحام جمعیت نشست و بزرگان شام که همراه او بودند در اطرافش جمع شدند و به تماشاى مطاف پرداختند. در این هنگام حضرت على بن الحسین(ع) که سیمایش از همگان زیباتر و جامه‌هایش از همگان پاکیزه‌تر و شمیم نسیمش از همه طواف کنندگان دلپذیرتر بود، از افق مسجد درخشید و به مطاف آمد و چون به نزدیک حجرالاسود رسید؛ موج جمعیت دربرابر هیبت و عظمتش واپس نشست و منطقه استلام را در برابرش خالى از ازدحام کرد، تا به آسانى دست به حجرالاسود رساند و به طواف پرداخت. @Sher_shams