🌸🍃°• 🍃°• °• ظرفِ عسل ! دریچه کندو ! آمیزشِ حیا و هیاهو ! دمسردِ تفته ! شادِ غم انگیز ! خورشیدِ کهرباییِ پاییز ! میدان ! سراچه ! کوی ! خیابان ! دریا ! کویر ! باغ ! بیابان ! چون رنگِ جامهای به ظاهر با رنگ جامه ها متغیر گاهی به رنگ سرخِ حنایی گاهی به رنگ زردِ طلایی زیرِ هزار طاقِ سلیمان محرابِ کفر، مسجدِ ایمان بیدارِ خواب، قابِ مورب! آیینه‌ی درشتِ محدب! آونگِ انتظارِ دقایق! تا فصل انتشارِ شقایق گردونه ی شمارش معکوس تا انفجارِ قطعی فانوس آهوی دشتهای تتاری! ای چشمِ دوست! با توام، آری... حسین منزوی ╔═🌸°═══╗ ❥@SheroShaaf ╚═══°🍃═╝

°•♥️•° منقل شعر گل انداخته و کرسی عشق، گرما هدیه میدهد، پای خیال دراز میکنم و کتاب یاد تو را ورق میزنم... ╔═🌸°═══╗ ❥@SheroShaaf ╚═══°🍃═╝

💌 #برای_زلالی_حالتان ╔═🌸°═══╗ ❥@SheroShaaf ╚═══°🍃═╝

ایهام و استعاره و تمثیل و نقطه چین آسان که نیست شاعر چشمانِ او شدن

°•♥️•° شیخ‌بهایی رو میشه سلبریتیِ همه‌چیزدانِ ۴۰۰ سال پیش دونست! هم توی معماری دست داشت، هم تو فقه قوی بود و هم شعرهای نابی می‌گفت و هم علوم دیگه‌ای رو قهار بود. ‌ یه لحظه فکر کن: این مرد هم می‌تونست یه سیستم گرمایشی هوشمند برای حمام طراحی کنه (قدیمی‌ترین هایتکِ تاریخ!) و هم تو یه مجلس‌ رسمی شاه‌ عباس با شعر و کلامش همه رو محو خودش کنه. کتاب کشکولش هم ورق ورقش مثل یه استوری اینستاگرامیِ قدیمیه پر از متون کوتاه و پرمعنی که هم حکایت‌های بامزه داره، هم درس‌های زندگی. خلاصه که اگه اون زمان اینستاگرام بود، شیخ‌ بهایی قطعاً صفحه‌اش میلیون‌ها فالوور داشت! ╔═🌸°═══╗ ❥@insamti ╚═══°🍃═╝

🌱