کربلا؛ یک مصیبت یا یک پیچ بزرگ در خطِ تقدیر؟🤔 🩸 ⏱به اندازه‌ی نوشیدن یک فنجان چای، کمتر از ۱ دقیقه کربلا رو معمولاً فقط بعنوان یه مصیبت بزرگ میشناسیم؛ اما تو بعضی روایات امام صادق(ع) از یه زاویه‌ی عجیبی بهش نگاه میکنن: نقل شده که امام صادق(ع) فرمودند بعد از شهادت امام حسین(ع)، «غضب خدا بر مردم شدت گرفت» و تحقق اون «امر» الهی، یعنی همون حاکمیت حق، از سال ۷۰ هجری عقب افتاد به سال ۱۴۰ هجری.🤦‍♂🤦‍♂ ✴️ یعنی چی؟ یعنی کربلا فقط اشک و ماتم نبود ؛ یه پیچ تاریخی بود که توش، به‌خاطر بی‌تفاوتی‌ها و تحریف‌ها و وا دادن‌ها، برنامه‌ی تحقق امامت واقعی، ده‌ها سال عقب رفت. جالب‌تر اینکه، این ماجرا برای بعضی از خواص شیعه مثل زراره، روشن بود؛ میدونستن که یه «زمان‌بندی الهی» در جریانه. اما برای بدنه‌ی جامعه، خبرها 🔺یا نرسیده بود… 🔺یا نصفه‌نیمه شنیده شده بود… 🔺یا با تحلیل‌های غلط قاطی شده بود. اینجاست که یه واقعیت ترسناک جلو چشم آدم میاد : وقتی جامعه خبرهای پشت‌پرده‌ی الهی رو نصفه و نیمه می‌شنوه، نه درست می‌فهمه، نه درست عمل می‌کنه، نتیجه‌اش چی می‌شه؟ تاریخِ حق، عقب می‌افته. #تحلیل_تاریخی #روانشناسی_تاریخ #مسیر_پنهان_وقایع

📜 ولی های توجیه کننده ⭕️ مصیبت و گرفتاری از اونجایی شروع شد که آخر هر جمله و خبر و دلیلی یک "ولی" گذاشتیم. ⬅️آره میدونم چی ميگی ها "ولی" ⬅️راست میگی "ولی" ⬅️اینکه معلومه همینجوری بوده، "ولی" ⬅️بهشون اعتماد داریم "ولی" یا این جمله مشهور ولی غیر معتبر ⬅️آره آقا(رهبر شهید) درسته اینو گفتند "ولی" ایشون در جایگاه رهبری اند و ما سربازیم. یه سری حرفارو ایشون نمیتونن بزنن که. 📝پ.ن : چقدر از این "ولی" ها آخر حرف ولی گذاشتیم و بین حرف و نظر و زاویه دید خودمون و ولی جامعه جمع کردیم. هیچوقت صریح نمیایم ، بگیم که ولی جامعه متوجه نیست و من بیشتر میفهمم یا دستم بازتره یا صریح تر میتونم حرف بزنم و... ولی میتونیم در کنار حرف ولی جامعه به حرفمون (ولو اینکه غلط باشه) ضریب بدیم. این حرفا هم، از جنس تامل و اعتراف بود، به قصد قضاوت نبود. بقول دوستمون ، اعتراف دوم از نمیدونم چندم #خودآگاهی #نقد_خود

امروز جالوت تکنولوژیک در برابر داوود ایدئولوژیک زمین خواهد خورد. 📝حاجی راجی #انتشار_حداکثری

رویای شیعه برای سال ۱۴۰ 🏛 ⏱ حدود ۱ دقیقه بعد از کربلا و اون عقب‌افتادن تاریخی، نگاه شیعه رفت سمت سال ۱۴۰ هجری. ✴️ بین خواص شیعه، یه امید جدی وجود داشت که تو اون سال، بالاخره امامت واقعی در صحنه‌ی قدرت ظاهر بشه. بزرگانی مثل زراره، از اصحاب خاص امام صادق(ع)، چنین برداشتی داشتن که: > «لا تَری علی أعوادِها إلا جعفراً» یعنی: بر منبرهای خلافت، جز جعفر بن محمد(امام صادق) دیده نخواهد شد. این فقط یه جمله‌ی شاعرانه نبود؛ یه انتظار سیاسی ـ الهی واقعی بود. حتی نقل شده زراره در نامه یا پیام، از امام می‌پرسه: آقا! آیا مسئله‌ی خلافت، زود حل می‌شه یا باید فعلاً بشینیم و قرض شیعیان رو ادا کنیم و صبر کنیم؟ 🤔 این یعنی خواص، فضای نزدیک بودنِ یک تغییر جدی رو حس میکردن. ولی بازم تاریخ، اونطور که باید جلو نرفت. ❌ باز هم جایی بین «خبرهای نیمه‌کاره» و «رفتارهای ناپخته»، مسیر دچار اعوجاج شد. وقتی جامعه خبرهای پشت پرده رو نصفه و نیمه می‌شنوه، چه نوع رفتارهایی ازش سر می‌زنه؟🤔 🧩 شایعه‌سازی؟ خوش‌خیالیِ بی‌عمل؟ یا ترس و عقب‌نشینی؟ #امام_صادق #مسیر_پنهان_وقایع

شورای عالی امنیت ملی رییس جمهور رییس مجلس رییس قوه قضائیه دکتر زاکانی شهردار تهران این پیام رو همه جا باید پخش کرد! خستگی تمام این شبها از تنم رفت بشخصه! @Mohammadmahdisamimi

°•﷽•°

تا حالا شده یه چیزی فقط در حد یه جرقه⚡️ بیاد تو ذهنت، اما هرچی می‌گذره، حس کنی باید جدی‌تر دنبالش کنی؟🤔 چند وقت پیش همین‌جا تو کانال، یه کم درباره #روایت و این‌که جنگ امروز فقط سر خاک نیست، سر ذهن‌ها هم هست حرف زدیم . اما برای خودم ماجرا همون‌جا تموم نشد🤔 👇

از اون به بعد هر خبری که دیدم، هی این سؤال تو ذهنم تکرار شد: واقعاً من دارم خود اتفاق رو می‌بینم یا روایتی رو که برام چیدن؟🤔 کم‌کم حس کردم اگه قرار باشه این موضوع رو فقط در حد چند پست و گفت‌وگوی گذرا نگه دارم، دارم از یه میدان اصلی جنگ ساده رد میشم.