اینقدر از نظر روحی و ذهنی تحت فشارم، که روابط اجتماعی با آدم ها رو دارم نمیتونم..
حرف زدن خیلی جاها و خصوصا حضوری برام سخته..
چیزایی که تو حالت معمول راحت تر میتونستم کنترلشون کنم (مثل تعارفات و اینا موقع دیدن آدمای غریبه یا جدید، حالت چهره، صحبت کردن یا نکردن، نظر دادن، و خیلی چیز های دیگه که به روابط مربوط میشه..) رو اینقدر سخته که...
مثلا صحبت کردن.. واقعا انگار زنجیر شدم.. اینقدر که سخته گفتن حرفا..
تعارف کردنا.. برخورد های این مدلی.. بیا احساسات.. و حتی نظرات..