تو روانشناسی یه اصطلاحی هست به اسم «ambivalence»؛ دوسوگرایی: ‏این دقیقا برای زمانیه که در حد تنفر از کسی ناراحتی یا حال نمیکنی با فکر و رفتار فعلیش ولی چون دوسش داری تحملش می‌کنی و می‌پذیری. ‏مثل همونجا که حسین صفا نوشت: «‌غمت غمگینم کرده اما دوستت دارم»

ولی زندگی خیلی عجیب شده

و از فردا عجیب تر هم میشه

صرفا به عنوان یکی از اسکرین های مورد علاقم، بذارین اینجا بمونه

میخوام برگردم به اون دورانی که «مگه میخوای کنکور بدی» هنوز یه شوخی بود

https://eitaa.com/31262414/437 هام؟! چیشد؟😂😂

دروغ میگه دیگه نه؟😀

واقعا چرا فکر میکنن باهاشون دعوا دارم یا ازشون خوشم نمیاد؟ صرفا چند تا بحث دوستانه بوده دیگه🤷🏻‍♀

واقعا احساس مفید بودن دارم

منطقی ترین نوشته و چیزی که خیلیا نیاز دارن بشنون رو روی ویترین یک کتابفروشی خوندم، نوشته بود: "همیشه دلخوری ها و نگرانی هایتان را به‌موقع بگویید، حرف های خود را به یک دیگر با کلام مطرح کنید، نه با رفتار. چون از کلام همان برداشت میشود که شما میگویید ولی از رفتارتان هزاران برداشت."

اولین قدم اینه که با خودت صادق باشی!

تازه میفهمم همه ی اون چیزایی که برای یه نفر آخر هر درس قشنگ بود واسه چی قشنگ بوده..🥲😭🤣