خیلی دلم تنگ شده.. خیلی ناراحتم..

شاید تنها دلخوشی الان ادماییه که الان کنارمن و اون موقع نبودن..

چیکار باید بکنم واقعا؟ نمی‌دونم چیکار کنم.. و بدبختی لعنتیش اونجاست که هرکاری می‌خوام بکنم «این الان به چه دردت میخوره» میخوره پس کلم اصلا می‌خوام بذارمش سر قبرم بسه دیگه

از طرفی اونقدر منطقی هست که نتونم ردش کنم.. ولی آنجلا عصبیه.. از این وضع خیلی کلافست‌..

اصلا.. چطور اینقدر بی فایده و به درد نخورم..

کی وقت کردم به همچین موجودی تبدیل بشم..

اونقدر که میتونم بابت ترک دیوار هم بزنم زیر گریه

ذهنم به شدت به هم ریخته و منفیه.. خیلی..

و از دو سه روز دیگه اینقدر سرم شلوغ میشه که حتی نتونم به هیچکدوم از اینا فکر هم بکنم..

و دوباره خودم میمونم و سردرگمی هام...

دوباره.. خودم و...

از این همه خودم خیلی خسته ام.. خیلی...