کاش آدما رک و صادق بودنم رو با بیشعوری اشتباه نگیرن. یا حداقل اگه تحمل شنیدن انتقادات و حقیقت رو ندارن، نظرم رو درمورد چیزی نپرسن.
برای بقیه منطقیترینم ولی نوبت خودم که میرسه مغزم خالی از هر نوع منطقی میشه.
عمیقا دلم میخواد همه احساساتمو بریزم دور و بقیه زندگیمو به منطقیترین شکل ممکن بگذرونم.
فرار نکن عزیزم، نمیخوام بکشمت.. فقط میخوام پیچ گوشتی مورد علاقمو بک نمش توی ک ونت.