عزیز ما را شهید کردید؛ با هزاران‌هزار سرباز و موشک او که حالا به‌جای «سردار تنگسیری»، تحت امر «شهید تنگسیری» هستند چه خواهید کرد؟ #بیچاره_خواهید_شد 🌻 @Smh_Doaei

🔥 آهای حرام‌زاده‌ها! ✊ لشکری بی‌انتها از #تنگسیری‌ها منتظر شماست ... 🌻 @Smh_Doaei

این‌جوری هم میشه گفت: تصور بفرمایید ظهر عاشورا که در واقعیت صحنه، اصحاب امام‌حسین علیه‌السلام، در حال جنگ با دشمن‌اند، عده‌ای از آن‌ها به خاک و خون غلتیده‌اند و افراد باقی‌مانده هم با صدای بلند فریاد می‌زنند که هرگز تن به ذلت و سازش نخواهند داد، عده‌ای جار می‌زدند که: همه باید با آتش‌بس مخالفت کنند! ما احساس می‌کنیم که بعضی از اصحاب به‌دنبال پایان جنگ هستند! اگر کسی بخواهد صلح را به امام تحمیل کند، بیچاره‌اش می‌کنیم! به عبارت دیگر، در وضعیت فعلی ـ که البته می‌تواند تغییر کند ـ : با همان منطقی که اعلام لزوم مقابله با آتش‌بس درست است، اعلام لزوم اطاعت از امر امام به صلح هم درست است؛ و با همان منطقی که اعلام لزوم اطاعت از امر امام به صلح بی‌جاست، اعلام لزوم مقابله با آتش‌بس هم بی‌جاست. کسی که در میانۀ جنگ، در یک جامعۀ عموما یک‌دل، بی‌آن‌که امام، اشاره یا تصریحی داشته باشد و بدون آن‌که نشانه‌ای رسمی از مخالفت جدی و مؤثر با تداوم جنگ دیده شود، امکان و احتمال تحمیل صلح به امام را جار می‌زند و به آن ضریب می‌دهد، نتیجه کارش هرچه باشد، بسط ید ولیّ و حمایت از مطلوب ابتدائی او نیست. دغدغۀ مقابله با نفوذ و خیانت، دغدغۀ به‌جا و ارزشمندی است؛ اما خودداری از افراط و تفریط هم لازم است؛ چیزی که متأسفانه این روزها کمتر دیده می‌شود. 🌻 @Smh_Doaei

🔰 اطلسِ برخطِ خیابان‌یار 💡 یک ایده/پیشنهاد برای کیفی‌سازی تجمعات شبانه ⚠️ تجمعات شبانۀ مردمی در خیابان‌ها به‌مناسبت جنگ رمضان، در کنار قوت‌ها، برکت‌ها و زیبایی‌هایی که دارند، با چالش‌هایی نیز مواجهند: ۱. ایجاد اختلال در نظم شهری و رفاه عمومی: ـ گره‌های کور ترافیکی: تجمع ناگهانی در نقاط پیش‌بینی‌نشده و قفل‌شدن معابر اصلی ـ توزیع نامتوازن جمعیت: تراکم بیش از حد در چند میدان اصلی و خلوت ماندن سایر نقاط مستعد ـ کمبود خدمات رفاهی: بی‌اطلاعی مردم از مکان دقیق پارکینگ‌ها، سرویس‌های بهداشتی و ایستگاه‌های امدادی ۲. بهره‌وری پایین و اتلاف منابع: ـ اشباع خدمات در نقاط خاص: برپایی چندین موکب با خدمات مشابه در یک خیابان، در حالی که محلات دیگر تشنه خدمت هستند. ـ هدررفت نذورات و اقلام: به دلیل عدم تخمین درست از جمعیت حاضر در هر نقطه ـ زمین‌ماندن کارهای ضروری: نبود سازوکار مناسب برای شناسایی فوری نیازهای برزمین‌مانده (نظافت، تعمیرات، نیروی انسانی) ۳. ضعف در اطلاع‌رسانی و هدایت افکار عمومی: ـ سردرگمی زائران و شرکت‌کنندگان: بی‌اطلاعی از زمان دقیق برنامه‌ها، سخنرانی‌ها و مداحی‌ها ـ تکراری‌شدن و خستگی: ازدست‌رفتن جذابیت تجمعات به‌دلیل نبود تنوع در برنامه‌ها و کلیشه‌ای شدن فرم و محتوا ـ شایعه‌پذیری: خلأ رسانه‌ای در مورد وضعیت لحظه‌ای میدان که فضا را برای اخبار کذب باز می‌کند. ۴. چالش‌های مدیریتی و نظارتی: ـ فقدان داده‌های زنده: عدم دسترسی مدیران شهری به نقشه‌ای جامع برای اعزام خودروهای خدماتی، آمبولانس یا نیروهای انتظامی ـ دشواری سنجش عملکرد: نبود یک سامانه برای دریافت بازخورد مستقیم مردم از کیفیت و نظم تجمعات ۵. تهدیدهای امنیتی و ایمنی: ـ تراکم پرخطر: افزایش ریسک وقوع حادثه در نقاطی که جمعیت فراتر از گنجایش معبر است. ـ عدم مدیریت بحران: دشواری کار برای تخلیه اضطراری یا رساندن خودروهای امدادی به مرکز تجمع در صورت بروز حادثه 🔖 حال با این پیش‌فرض که قرار است این تجمعات تداوم داشته باشند، شاید این ایده برای حل چالش‌های فوق راهگشا باشد: 🔅 طراحی و تولیدِ «اطلسِ برخطِ خیابان‌یار»؛ با هدف تغییر مدیریت جمعیت از حالت سنتی به حالتِ هوشمندِ مبتنی بر داده. 🗂 این پلتفرم از چند بخش اصلی تشکیل می‌شود: ۱. نقشۀ زنده و هوشمند: ـ نمایش تراکم جمعیت و هیت‌مپ تجمعات ـ اعلام وضعیت ترافیک ۲. شناسنامه مواکب و تقویم برنامه‌ها: ـ معرفی مواکب ـ اعلام زمان برنامه‌ها و نوع پذیرایی ۳. مدیریت منابع و نذورات: ـ اعلام نیازمندی‌های مواکب و اتصال خیرین به برگزارکنندگان ـ نذر حمل‌ونقل: کسانی که خودرو دارند، آمادگی خود برای جابه‌جاکردن افراد بدون وسیله در مسیر تجمعات را اعلام می‌کنند. ۴. باشگاه داوطلبان، پویش‌ها و مأموریت‌ها: ـ اعلام مأموریت‌های روزانه بر پایۀ نیازمندی‌ها، مثلاً: «امروز پرچم‌های فلان محله نیاز به بازسازی دارد.» ـ سیستم امتیازدهی به کاربران فعالی که گزارش‌های دقیق از وضعیت ترافیک یا نظافت معابر ارسال می‌کنند. ۵. خدمات رفاهی و اضطراری: ـ مکان‌یاب دقیق: نمایش نزدیک‌ترین سرویس‌های بهداشتی، ایستگاه‌های گم‌شدگان، فوریت‌های پزشکی و پارکینگ‌های دارای ظرفیت ـ پیش‌بینی و هشدار وضعیت جوی: هشدار لحظه‌ای درباره احتمال بارش یا وزش باد شدید برای مدیریت رفت‌وآمد و مراقبت از سازه‌ها ۶. رسانه و روایت‌گری: ـ پخش زندۀ مردمی: امکان مشاهدۀ نمای زنده رویدادها ـ گنجینۀ محتوا: بخشی برای به‌اشتراک‌گذاشتن ایده‌های و محتواهای مناسب، طرح‌های باکیفیت و سرودهای جدید ۷. نظرسنجی و بازخوردگیری: ـ امکان امتیاز دادن مردم به نظم و کیفیت برنامه‌های هر نقطه، به‌منظور ایجاد رقابت مثبت بین برگزارکنندگان ۸. اتاق وضعیت برای مدیران: ـ پنلی مجزا برای نهادهای خدماتی (مثل شهرداری، اورژانس و پلیس) با هدف زمینه‌سازی برای مدیریت بهتر و بهینه‌‌تر شهر 🔄 مجاری تأمین داده‌ها: ۱. گزارش‌های مردمی ۲. جی‌پی‌اس داوطلبان ۳. اپراتورهای میدانی ۴. ثبت دستی مواکب ۵. داده‌های دولتی 🛡 ملاحظات امنیتی: ۱. عدم نمایش داده‌های حساس با دقت نقطه‌ای برای عموم ۲. تأخیر چنددقیقه‌ای در پخش برخی از داده‌های عمومی ۳. سطح‌بندی دسترسی بین مردم، خادمان و مدیران ۴. راستی‌آزمایی گزارش‌های مردمی ۵. حذف اطلاعات هویتی غیرضرور 🙏 اگر می‌توانید به تکمیل و اجراء‌ این ایده کمک کنید. 🌻 @Smh_Doaei | سید محمدحسین دعائی

🔰 فریادِ «نه به آتش‌بس!»؛ آری یا خیر؟ ▪️ ملاحظاتی دربارۀ چالش ظرفیت‌سوز این روزها در جبهۀ انقلاب ۱. وقتی اذعان داریم که عموم فرماندهان و سربازان، مطیع امر امام هستند، وقتی در واقعیت میدان نیز چیزی جز همین اطاعت دیده نمی‌شود، وقتی راهبرد تداوم جنگ، بدون اعتناء به سنگ‌اندازی‌ها و ابهام‌آفرینی‌های متفرقه، در جریان است و وقتی با وجود طرح راهبردهای جایگزین به‌شکل زیرپوستی، لااقل به‌حسب ظاهر ماجرا، کوچک‌ترین اخلال و اختلالی در عملکرد مسئولان امر و گفتمان یا گرایش رائج در فضای عمومی جامعه رخ نداده است، دیگر احتمال وقوع آتش‌بس، احتمال قابل‌اعتنائی نبوده و بر همین اساس، مقابله با آن، به این همه تذکر، جنجال و هیاهو نیاز ندارد. به‌علاوه آن‌که این فریادهای غیربلاغی، می‌تواند به‌شکل ناخواسته، به تلاش آن اقلیت خبیث و بدنام ضریب بدهد؛ زیرا نفس تکیه و تمرکز بر یک دوگانه، زمینه را برای طرح و تثبیت هر دو سوی آن در افکار عمومی فراهم می‌کند؛ و به همین خاطر، صرفا زمانی باید به این آفت تن داد که پای یک خطر جدی در میان باشد. ضمن این‌که برجسته‌سازی احتمال تحمیل صلح به ولیّ جامعه و تأکید بر قوّت این احتمال در شرائط فعلی، نه تنها کمکی به تحکیم توان و تاب‌آوری اجتماعی نمی‌کند، بلکه می‌تواند به دلسردی و ناامیدی عمومی نیز بینجامد. مردمی که سی‌شب است در خیابان‌ها حاضر می‌شوند و با همۀ توان، پای کار دفاع و جنگ ایستاده‌اند، وقتی بشنوند که علی‌رغم این حضور و ایستادگی و علی‌رغم این انسجام بی‌نظیر ملی و علی‌رغم اظهار و اقدام اکثریت قاطع مسئولان، همچنان کسانی می‌توانند خواستۀ شوم خودشان را به ولیّ جامعه تحمیل کرده و با وجود در اقلیت بودن، مؤثر واقع شوند، طبیعی است که انگیزۀ خود برای حضور میدانی را از دست داده و سر از وادی وادادگی و سرخوردگی درآورند. به عبارت دیگر، جامعه‌ای که حتی در اوج اتحاد گفتمانی و در منسجم‌ترین حالت حکمرانی، خیالش از اقتدار و اختیار ولیّ خود راحت نبوده و به‌شکل مداوم، نگران و بلکه منتظر وقوع یک کودتا یا اخلال ویران‌گر باشد، طبیعتا و قاعدتا نمی‌تواند به کنش‌گری شایسته و بایستۀ خود ادامه دهد. اگر باید به‌خاطر طبع راحت‌طلبی در انسان‌ها، مراقب رواج گرایش به آتش‌بس بود، یقینا باید به‌خاطر طبع بزرگ‌نمایی، تذبذب و انفعال در انسان‌ها، مراقب رواج حس ناامیدی و ناکارآمدی نیز بود. تداوم حضور مردم در خیابان ـ به‌عنوان مهم‌ترین نماد مطالبۀ عمومی و مهم‌ترین نیاز این روزها ـ بیش از آن‌که محصول هشدارهای غیراصولی و جنجال‌سازی‌های احتمال‌پایه باشد، محصول حس تأثیرگذاری، حس اقتدار، حس «ما می‌توانیم»، حس «حالا دیگر نوبت ماست»، حس «همه‌چیز مهیای پیروزی است»، حس «حالا که ما هستیم، پس می‌شود» و حس «حتی اگر قبلا اشتباه کردیم، الآن آمده‌ایم که جبران کنیم» است. بدون تثبیت تصویری مقتدر از ولیّ جامعه و تصویری منسجم، بااراده و کارآمد از نظام مقدس جمهوری اسلامی، تقویت تاب‌آوری اجتماعی، خواب‌وخیالی بیش نیست؛ و چنین تصویری با جنجال‌سازی‌های غیربلاغی بر سر احتمال تحمیل صلح و برجسته‌سازی غیرهوشمندانۀ این احتمال، تثبیت نخواهد شد. ۲. اگر نگوییم بیشتر، لااقل به همان میزان که باید مقابل احتمال تحمیل صلح به ولیّ جامعه ایستاد، حتما باید مقابل احتمال نافرمانی از امر ولیّ جامعه به صلح نیز ایستاد. چون تاریخ ثابت کرده است که کسانی تاب تسلیم در برابر آن‌دسته از اوامر امام که با تشخیص خودشان سازگار نیست را ندارند. یعنی هستند کسانی که در مقابل امر اختیاری یا اضطراری امام به صلح، تابع نبوده و اگر به عاقبت «خوارج» دچار نشوند، حتما سر از وادی «السلام علیک یا مُذلّ المؤمنین» درمی‌آورند. کسی که می‌گوید باید از امر امام به صلح، مثل امر امام به جنگ اطاعت کرد، در واقع دارد می‌گوید من قرار نیست مثل جمعیت قابل‌اعتنائی از خوارج‌مسلکانِ این روزگار یا غافلانی که خروجیِ اظهار و اقدامشان چیزی جز همین خوارج‌مسلکی نیست، از ولیّ جامعه عبور کنم و خواسته یا ناخواسته، فهم خود از حقیقت و ادراک خود از واقعیت را ملاک قضاوت، تصمیم و عمل قرار دهم. ... [ادامه در فرستۀ بعد] 🌻 @Smh_Doaei | سید محمدحسین دعائی

[دنبالۀ فرستۀ قبل] ... اگر خطر اقلیتِ منافق، نفوذی و خائن جدی است، حتما خطر اقلیتِ خارجی‌مسلکِ عبورکرده از ولیّ جامعه و بیرون‌زده از ساختار رسمی جمهوری اسلامی، به‌عنوان مهم‌ترین میراث رهبر شهید انقلاب و یگانه ظرف آرمان‌خواهی و انقلابی‌گری نیز جدی است؛ همان جماعتی که اگر ولیّ جامعه، حتی با طیب خاطر، بدون هرگونه گلایه از کارگزاران حکومتی و مثلا با لحاظ مقدورات نظامی و امنیتی، در یک مقطع، صلح را تجویز کند، باز هم فریاد «نه به آتش‌بس!» سر داده و فضای جامعه را به هم می‌ریزند؛ طوری‌که حتی توضیحات صریح ولیّ دربارۀ لزوم توقف جنگ یا ضرورت نوع خاصی از تهاجم یا رضایت‌بخش‌بودن نتیجۀ کار یا تحقق نتیجۀ موردانتظار یا عدم هرگونه تعلّل از سوی دست‌اندرکاران نیز نمی‌تواند آن‌ها را قانع کرده و اگر صراحتا شخص ولیّ را متهم نکنند، با انواع توجیهات و تأویلات، به معنارُبایی و اثرزدایی از توضیحات او می‌پردازند. پس اگر باید به تجربۀ برجام یا کاهش جمعیت توجه داشت و نگران تکرارش بود، باید به تجربۀ انتقادها به عملیات وعدۀ صادق ۲ یا توقف جنگ دوازده‌روزه یا عملکرد دولت در مقطع بعد از این جنگ نیز توجه داشت و نگران تکرارش بود. چون همان‌طور که تحمیل صلح به امام یا عدم مقابله با این تحمیل یا عدم زمینه‌سازی برای بسط ید ولیّ جامعه بد است، تحمیل جنگ به امام یا عدم درک مصالح اهم یا عدم تلاش برای حفظ اصل نظام یا اعتبارزدایی از دست غیرمبسوط ولیّ جامعه و سلب کارآمدی از آن نیز بد است. ۳. اگر همگی اذعان داریم که آن‌چه مهم است، افزایش و امتداد تاب‌آوری اجتماعی ـ به‌عنوان اصلی‌ترین شرط تداوم جنگ، در صورت نیاز و صلاحدید ولیّ جامعه ـ است، باید این را هم بدانیم که با برجسته‌سازی احتمال تحمیل صلح و با تکرار «نه به آتش‌بس!» این مهم حاصل نمی‌شود. چون مردمی که در این شب‌ها در خیابان حاضرند، اساسا چون به ضرورت تداوم دفاع مؤثر و پشیمان‌کننده باور داشته‌اند در خیابان حاضر شده‌اند. بنابراین اگر می‌خواهیم به تقویت تاب‌آوری آن‌ها کمک کنیم، باید به‌جای تأکید صِرف بر قبح آتش‌بس و تهدیدِ جنجال‌آفرین و تشویش‌افزای منادیانِ آن، به تقویت عوامل و ریشه‌های این تاب‌آوری، مثل باورهای توحیدی، معادلات عقلانی، تجربیات تاریخی و البته فعالیت‌های رسانه‌ای، خدمت‌رسانی‌های معیشتی و همدردی‌های عاطفی بپردازیم. ضمن این‌که اگر هم قرار باشد هشداری نسبت به احتمال تحمیل صلح و وقوع یک آتش‌بس غیرمطلوب داده شود، حتما باید این کار با ادبیات، لحن و محتوایی غیر از آن‌چه عموما تا به امروز شاهد بودیم انجام شود. مثلا نباید در فضای عمومی جامعه، بر چیزی جز آن‌چه از طرف رهبر معظم انقلاب به‌عنوان شروط پایان جنگ تعریف شده است، تمرکز کرد و به توقعات سینمایی و فانتزی یا مطالبات غیرتخصصی دامن زد؛ یا نباید با تکیه بر احتمالات و شایعات، با نادیده‌گرفتن تفاوت بین غفلت و خیانت، با ورود به وادی نیت‌خوانی و برچسب‌زنی و با استفاده از ادبیاتی توهین‌آمیز و رادیکال، هم اجر خود را ضایع کرد و هم جبهۀ حق را به زحمت انداخت؛ یا نباید طوری سخن گفت و تحلیل کرد که شیرینی پیروزی‌های به‌دست‌آمده یا پیروزی‌هایی که به لطف خدا در آینده به دست خواهند آمد، به جان جامعه ننشیند؛ یا نباید طوری موضع‌گیری کرد که اگر بنا بر شرائط متغیر میدان، به‌خاطر دلائل درست و منطقی و طبق صلاحدید ولیّ جامعه، این جنگ نیز ـ مثل جنگ دوازده‌روزه ـ از آخرین مرحلۀ تقابل با رژیم صهیونیستی و آمریکا، به یکی از مهم‌ترین مراحل آن تبدیل شد، جامعه دچار سرخوردگی شده و تلاش برای رفع نقاط ضعف و تقویت نقاط قوت، جای خود را به جنجال‌های ظرفیت‌سوز، جدال‌های بی‌حاصل و دوقطبی‌های خانمان‌برانداز بدهد. 🌻 @Smh_Doaei | سید محمدحسین دعائی

بریزید خون‌ها را؛ زندگی ما دوام پیدا می‌کند. بکُشید ما را؛ ملت ما بیدارتر می‌شود. ما از مرگ نمی‌ترسیم. شما هم از مرگ ما صرفه ندارید. یک ایران #تنگسیری منتظر شماست! مرد این میدان ما هستیم برای شما ... #بیچاره_خواهید_شد 🌻 @Smh_Doaei

❤️ ۱۲ فروردین ۱۴۰۵ 🤝 بیعت مردم ایران با سومین رهبر جمهوری اسلامی 💫 نو+جوان؛ انرژی امید ابتکار 🌱 @Nojavan_khamenei

🌕 طَلَعَ البَدرُ عَلَینا ... 😉 از حال‌وهوای دل اهل ایمان تا قیمت نفت؛ ان‌شاءالله همه‌ش تنظیم میشه ... 🌻 @Smh_Doaei

💔 شهیدان! 🌐 پیچیده در گوش زمان فریادتان ... ✋ تجدید بیعت با جمهوری اسلامی 🗓 شب ۱۲ فروردین ۱۴۰۵ 📍 مشهد مقدس | میدان جانباز 🌻 @Smh_Doaei

🔰 جمهوری اسلامی ایران: 🔸 حقیقتی روزافزون و صادرشونده 🔸 هویتی دل‌نشین و فطرت‌پذیر 🔸 نظام سیاسی و اجتماعی قرآن‌پایه 🔸 حرف نو انقلاب اسلامی در میدان تمدن‌سازی 🔸 ظرف تحقق خودسازی جامعه‌پردازانه 🌻 @Smh_Doaei